ادبیات در سالی که گذشت
-
امکانی که کرونا به نویسندگان داد
علیاصغر شیرزادی میگوید: کرونا علیرغم ایجاد محدودیتهایی برای نویسندگان امکان بزرگی را به وجود آورد؛ اینکه بر روی یک مقوله تفکربرانگیز تأمل داشته باشند.
-
نگاهی به داستان ایران در آستانه قرن ۱۵
جواد اسحاقیان از وضعیت ادبیات و کتاب در ایران در سالهای پایانی قرن ۱۴ خورشیدی میگوید.
-
احمد شاکری عنوان کرد
نسخه پرغلطی که تکرار میشود
احمد شاکری با بیان اینکه ادبیات داستانی در سال گذشته تحت تاثیر دو عامل مهم یعنی «اپیدمی کرونا» - که چند سالی است در حوزه ادبیات و کتاب همانند دیگر حوزهها انقباض ایجاد کرده - و «دولت سیزدهم» قرار گرفت، همچنین میگوید: حوزه ادبیات اکنون نسخه تکرارشده و پرغلطی را سالها است تکرار میکند؛ نسخههایی چون راه انداختن جشنوارههای رنگارنگ و ادعای خروجی از آنها.
-
نویسندههایی که ترسو شدهاند
ابراهیم زاهدی مطلق با بیان اینکه در سالهای اخیر تعداد کپیکاران در ادبیات بیشتر شده از خالی شدن برخی کتابها از محتوا سخن میگوید و دلیل آن را ترسو شدن نویسندهها عنوان میکند.
-
آسیبهای پرداختن به تاریخ در داستان
شهریار زمانی با بیان اینکه علاقهمندی به موضوعات تاریخی و شخصیتهای تاریخی یکی از ویژگیهای ادبیات در چند سال اخیر بخصوص سال ۱۴۰۰ بوده، به آسیبشناسی این حوزه پرداخته است.
-
مهمترین ویژگیهای ادبیات در سالهای اخیر
شهریار عباسی جوان شدن سن نویسندگان، ورود بیشتر زنان به ادبیات داستانی و پرداختن به ژانر تاریخی- اجتماعی را از مهمترین شاخصههای ادبیات در سالهای اخیر عنوان میکند و از بیتوجهی مسئولان به ادبیات مستقل میگوید.
-
نویسندگانی که شور و شوق ندارند
کیوان ارزاقی وضعیت ادبیات را در امتداد سالهای قبل میداند و دلیل این موضوع را نداشتن شور و شوق نویسندگان برای نوشتن بیان میکند.
-
شعر در سالی که گذشت
کامیار عابدی با بررسی وضعیت شعر در سال ۱۴۰۰، انتشار شعر در صفحات مجازی توسط شاعران را یکی از مشکلات نقد ادبی در حوزه شعر میخواند.
-
محمد قاسمزاده مطرح کرد
تنها روزنه امید حوزه کتاب در سال ۱۴۰۰
محمد قاسمزاده توجه به ادبیات اروپای مرکزی و ژاپن را اتفاقی نویدبخش در ادبیات ایران میداند و معتقد است نمایشگاه مجازی کتاب تهران تنها روزنه امید در حوزه کتاب در سال ۱۴۰۰ بوده است.