در آرزوی یک سقف...

هر روز از کنار زمین بزرگی در شهرک زاگرس بهاران رد می‌شود؛ جایی که قرار بود چندین ساختمان بلند، رؤیای خانه‌دار شدن هزاران نفر را شکل دهند، اما حالا فقط چند دیوار نصفه و نیمه و داربست‌های زنگ‌زده پیداست، نگاهش روی این رویای بی سقف خیرە ماندە و با چشم‌هایی که انگار دیگر امیدی ندارند، آرام زیر لب می‌گوید: چهار پنج ساله که ثبت‌نام کرده‌ام، همه قسط‌ها را به‌موقع دادم، ولی هنوز سقفی ندارم.