یکشنبه ۲۱ دی ۱۴۰۴ اصفهان بار دیگر داغدار یکی از فرزندان نامی و هنرمندش بود. استاد هوشنگ جزیزاده هنرمندی که بیهیاهو زیست، اما نقشی عمیق و ماندگار در هنر ایران بر جای گذاشت؛ هنرمندی که آثارش نهتنها در قابها و کتابها، بلکه در زندگی روزمره مردم و در کالبد شهرها جریان دارد. استادی که به فاصله پنج ماه از کوچ یار دیرینه و هم شاگردی قدیمیاش محمود فرشچیان رخ در نقاب خاک کشید.
مسجد رکنالملک، آخرین ایستگاه پایانی او برای وداع با شاگردان و دوستان و هنرمندان زادگاهش بود همه آمده بودند. مراسم تشییع و نماز میت با حضور سیدمهدی سیدیننیا، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان، امیر محزونیه، مدیرکل حوزه هنری اصفهان، نماینده استانداری، اساتید عرصه نگارگری و مینیاتور اصفهان، هنرمندان و مردم هنردوست اصفهان انجام شد.
جزیزاده یکی از بزرگان ما بود که در عرصه نگارگری درخشید
پس از خواندن نماز میت بر پیکر استاد امیرهوشنگ جزیزاده، جلیل جوکار، عضو هیئت علمی دانشگاه هنر اصفهان درباره شخصیت این استاد هنرمند اظهار کرد: اولین چیزی که هرکس از استاد جزیزاده به یاد دارد خلق و خوی طناز و طنزپرداز اوست.
وی افزود: خلاقیت یکی از ویژگیهای وی بود، زیرا ذهن پویایی داشت، هیچ کس جز خیر از او چیزی به یاد ندارد و یکی از بزرگان ما بود که در عرصه نگارگری درخشید و روح بلندش به نیاکانش پیوست. به رضا عباسی، به علیاشرف و شفیع عباسی و به بزرگانی که در این کهن شهر بودند پیوست و جاوید شد.
این استاد دانشگاه هنر بیان کرد: وقتی قطرهای به دریا میپیوندد، دریا میشود و این بزرگمرد، دریادلمان که در هنر نگارگری، طراحی فرش و تزیینات معماری آثار گران بهایی در اقصینقاط شهر، کشور و حتی در عتباتعالیات بهجای گذاشت. او در دل ما جاوید خواهد بود هیچگاه نخواهد مرد؛ چون آثار زیبایش همیشه در اذهان و انظار زنده خواهد ماند. وی نیکمردی بود که بیانش در اندیشه، کردار و آثارش تجلی نیکی بود.
در ادامه مراسم در میان اندوه و تأثر فراوان حضار، تشییع استاد روی دستان دوستدارانش تا خانه ابدی واقع در تکیه سیدالعراقین انجام شد و روح بلند استاد جزیزاده در جوار استاد حسن کسایی آرام گرفت. تا از این پس مأمنی برای عاشقان هنر و فرهنگ شود.
انتهای پیام