عبدالله یزدانبخش در گفتوگو با ایسنا با اشاره به مهاجرت نیروی کار جوان از بخشهای صنعتی و کشاورزی به سوی بخش خدمات، اظهار کرد: در تحلیل وضعیت بخشهای مختلف صنعت، کشاورزی و خدمات توجه به این نکته ضروری است که امروزه جوانان فارغالتحصیل یا جویای کار، تحت تاثیر شرایط سنی و اقتضائات اقتصادی، غالبا به دنبال مشاغل زودبازده و سودآور هستند. این گروه تمایل دارند با مشورتهای محدود و سرمایههای کوچک، فعالیتهایی را مدیریت کنند که پیچیدگی کمتری داشته باشد. به همین دلیل، شاهد اقبال گسترده به بخش خدمات هستیم. برای نمونه، بسیاری از جوانان با خرید یک کالا یا خودرو، به فعالیتهای واسطهگری در بازارها یا اشتغال در سامانههایی نظیر اسنپ روی میآورند تا سریعتر به درآمد برسند.
وی با اشاره به ضرورت تخصص و مهارت در بخش صنعت و کشاورزی، افزود: فعالیت در بخش صنعت، مستلزم تخصص، مهارت، دانش بهروز و بیش از هر چیز، تابآوری است. در حال حاضر، سطح حقوق و مزایا در این بخش بهگونهای است که در بسیاری از موارد، هزینههای اولیه زندگی و تشکیل خانواده را پوشش نمیدهد. از سوی دیگر، مسیر رشد در صنعت نیازمند گذراندن دورههای مهارتی و کسب تجربه عملی است تا فرد به درآمد و جایگاه شغلی مطلوب دست یابد. مجموع این عوامل سبب شکاف میان تخصص مورد نیاز و درآمدهای فعلی گردد و موجب کاهش تمایل جوانان برای ورود به عرصه صنعت شده است.
رئیس کمیسیون صنعت اتاق بازرگانی خراسان رضوی در ارتباط با چالشهای موجود در حوزه کشاورزی، اظهار کرد: در حوزه کشاورزی، بهویژه در منطقه خراسان، چالشهای عدیدهای همچون بحران جدی آب و هزینههای گزاف تولید و دامپروری، موانع بزرگی ایجاد شده است. کمبود منابع آبی سبب شده تا روستاییان بهتدریج به فروش اراضی یا تغییر کاربری آنها روی آورده و فعالیتهای مولد خود را به حداقل برسانند؛ در نتیجه این روند، ظرفیتهای اشتغال در روستاها از بین رفته و عملا بستری برای فعالیت فارغالتحصیلان و جوانان متخصصِ رشتههای مرتبط باقی نمانده است تا بتوانند کسبوکار خود را در این بخش آغاز کنند.
کاهش سهم اشتغال جوانان در بخش کشاورزی، تهدیدی جدی امنیت غذایی کشور است
یزدانبخش با بیان اینکه کاهش سهم اشتغال جوانان در بخش کشاورزی، تهدیدی جدی برای تولید ملی، امنیت غذایی و مسیر توسعه پایدار کشور محسوب میشود، خاطرنشان کرد: بررسی وضعیت روستاها نشان میدهد که تولیدکنندگان تحت فشارِ مجموعهای از بحرانها از جمله تنش آبی، فقدان الگوی کشت نظاممند، هزینههای گزاف حملونقل و دستمزد نیروی کار قرار دارند.
وی تاکید کرد: نبود مکانیزاسیون و ضعف مدیریت در مراحل کاشت، داشت و برداشت، در کنار رفتارهای تودهای در انتخاب محصول از جمله هجوم همزمان به کشت گوجهفرنگی یا پیاز، بازار را دچار نوسانات شدید کرده است. علاوه بر این، وابستگی به واردات نهادهها و سیاستهای اقتصادی که منجر به غیررقابتی شدن محصولات داخلی شده، انگیزه فعالیت را از کشاورز سلب کرده است. تداوم این روند، بهرهوری سرمایههای ملی در این بخش را به شدت تهدید میکند.
عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی خراسان رضوی با اشاره به ضرورت تبادل کالا از طریق روابط تجاری، اظهار کرد: در دنیای امروز، تبادل کالا و تامین بخشی از نیازها از طریق روابط تجاری، امری مرسوم است و الزما ایرادی به آن وارد نیست. چالش اساسی اینجاست که بخش کشاورزی به جای حرکت در مسیر توسعه، با مشکلاتی نظیر کمبود آب، نبود حمایتهای سرمایهگذاری و سیستمهای ضعیف بیمهای دستوپنجه نرم میکند. وقتی قیمتگذاریها غیرقابلکنترل باشد و واردات بیرویه بر تولید داخلی سایه بیندازد، کشاورز عملا قدرت رقابت را از دست میدهد. در واقع، مشکل ما صرفا واردات نیست، بلکه آسیب دیدن ریشههای تولید در اثر نبود الگوی کشت و مدیریت صحیح است.
ناپایداری اقتصادی در بلندمدت فاقد پایداری و بازدهی بخش صنعت هستند
یزدانبخش افزود: ناپایداری اقتصادی و وابستگی شدید مشاغل خدماتمحور به قدرت خرید عمومی، مانع از آن میشود که این بخش پاسخگوی نیازهای بلندمدت نسل جوان باشد. هرچند مشاغل خدماتی بهدلیل نیاز به سرمایه اندک و تخصص پایین، سهلالوصولتر به نظر میرسند، اما در بلندمدت فاقد پایداری و بازدهی بخش صنعت هستند.
رئیس کمیسیون صنعت اتاق بازرگانی خراسان رضوی با بیان اینکه فشار معیشتی، نیروی کار را به سمت اشتغال بدون تخصص سوق داده و پیامد آن، افول مهارتهای حرفهای است، اظهار کرد: برای بازگشت به تعادل، اصلاح سیاستهای صنعتی، آموزشی و حمایتی یک ضرورت انکارناپذیر است. ایجاد ارتباط منطقی با اقتصاد جهانی، ثبات در بازار ارز و ساماندهی تراز تجاری، پیشنیازهایی هستند که میتوانند توازن را میان سه بخش صنعت، کشاورزی و خدمات برقرار کنند. تا زمانی که نابسامانیهای کلان اقتصادی اصلاح نشود، اشتغال در کشور همچنان ناپایدار و نامتوازن باقی خواهد ماند.
انتهای پیام