آخرین سکانس شانزدهمین جشنواره فیلم فجر در اصفهان

در ادامه برنامه‌های شانزدهمین جشنواره فیلم فجر اصفهان، چهار فیلم «خیابان جمهوری» و «مارون» در پردیس سینمایی ساحل و «زندگی کوچک، کوچک» و «خواب» در پردیس چهارباغ روی پرده رفتند. این آثار با نگاه‌های متفاوت به جامعه، حماسه، تنهایی و روان انسان، مخاطبان را به سفری درونی و اجتماعی دعوت می‌کنند و تجربه‌های متنوع سینمایی را در قلب اصفهان رقم می‌زنند.

«خیابان جمهوری» داستان زنی است که در دل شهری بی‌رحم، میان‌فشارهای معیشتی و قضاوت‌های اجتماعی، می‌کوشد زندگی‌اش را از فروپاشی نجات دهد. او در مسیری پر از انتخاب‌های دشوار، میان نیاز به عشق، حفظ کرامت و ترس از شکست حرکت می‌کند. فیلم بیش از روایت یک زندگی، تصویری از ایستادگی آرام در برابر فرسایش روزمره است.

این اثر تلاش می‌کند از الگوی درام‌های ملودراماتیک فاصله بگیرد و به لایه‌های پنهان زیست زنان طبقه فرودست نزدیک شود. قدرت فیلم در لحظات خام و بی‌پیرایه‌ای است که شخصیت اصلی را بدون اغراق و قهرمان‌سازی نشان می‌دهد. با این حال، گاه پراکندگی روایی و نوسان ریتم، انسجام احساسی فیلم را کاهش می‌دهد. ارزش «خیابان جمهوری» بیشتر در نگاه انسانی و مشاهده‌گر آن نهفته است تا در ساختار کلاسیک داستان.

کارگردان و تهیه‌کننده، منوچهر هادی و بازیگران، هادی حجازی‌فر، الناز ملک، روح‌الله زمانی، فاطیما بهارمست، مرتضی شجاعی هستند.

 «مارون» حماسه مردی میان خاک، ایمان و مبارزه

«مارون» روایت مردی است که از ریشه‌های روستایی و زندگی ساده برخاسته، اما سرنوشت او را به میدان‌های بزرگ‌تری می‌کشاند. او میان خاطرات زمین و مسئولیت‌های تاریخی، راهی را انتخاب می‌کند که به ایثار و فداکاری ختم می‌شود. فیلم تلاش می‌کند زندگی یک قهرمان را نه فقط در میدان نبرد، بلکه در کشمکش‌های درونی و هویتی ترسیم کند.

فیلم در پی ساختن تصویری حماسی و گسترده است و به همین دلیل بر فضا، لوکیشن و حس شکوه تکیه دارد، اما در بسیاری از لحظات، فرم بر محتوا غلبه می‌کند و عمق روانی شخصیت‌ها کمتر پرداخت می‌شود. «مارون» بیشتر از آنکه یک درام شخصیت‌محور باشد، تجربه‌ای تصویری و ایدئولوژیک است که میان روایت تاریخی و بیان سینمایی در نوسان می‌ماند.

کارگردان، امیراحمد انصاری و بازیگران، جمشید هاشم‌پور، امیرحسین فتحی، محمدرضا فتحی، ملیکا مبارکشینا، سازیه مشه اردیل، محمد صدیقی مهر، فلیپ ساپرکین، ایمان برات‌پور هستند.

«زندگی کوچک، کوچک» تنهاییِ آرام یک روح نوجوان

این فیلم سفری درونی به جهان نوجوانی منزوی است که نمی‌تواند با واقعیت اطرافش ارتباط بگیرد و به‌تدریج به جهان خیال پناه می‌برد. مرز میان رؤیا و زندگی واقعی برای او کم‌رنگ و تنهایی‌اش به زبانی خاموش اما عمیق تبدیل می‌شود. فیلم بیشتر حس می‌سازد تا داستان.

«زندگی کوچک، کوچک» بر تجربه زیسته و فضای ذهنی استوار است و از روایت خطی فاصله می‌گیرد. سکوت، قاب‌های خلوت و ریتم آهسته، تنهایی را به عنصر مرکزی فیلم تبدیل می‌کند. اثر در خلق اتمسفر موفق است، اما همین تمرکز بر حس و فرم ممکن است فاصله‌ای عاطفی میان مخاطب و شخصیت ایجاد کند. فیلم بیشتر تجربه‌ای تأملی است تا روایتی داستان‌محور.

نویسنده و کارگردان، امیرحسین ثقفی و بازیگران، محمود نظر علیان، یاشار جناچی، بهزاد حاجی‌زاده، حبیب سیف‌اللهی، هدیه عبدیان، ربابه رمضان‌پور، محمد سوری هستند.

«خواب» جایی که رؤیا، واقعیت را می‌بلعد

«خواب» داستان مردی است که با فشارهای زندگی و اختلال خواب، وارد جهانی می‌شود که در آن رؤیاها واقعی به نظر می‌رسند. آشنایی با زنی در خواب، مرز میان خیال و حقیقت را در ذهن او فرومی‌ریزد و زندگی‌اش را دستخوش تغییر می‌کند. فیلم سفری روان‌شناسانه در ذهن انسانی است که کنترل زندگی‌اش را از دست می‌دهد.

به گزارش ایسنا، این اثر تلاش می‌کند تجربه‌ای ذهنی و روانی خلق کند و با بازی با مرز واقعیت و توهم، مخاطب را وارد فضای ناپایدار شخصیت اصلی کند. قوت فیلم در فضاسازی و پیشبرد تدریجی بحران ذهنی است. هرچند در بخش‌هایی ریتم کند می‌شود، اما تمرکز بر روان‌شناسی و تعلیق ذهنی، «خواب» را به تجربه‌ای متفاوت در میان آثار شخصیت‌محور تبدیل کرده است.

کارگردان، مانی مقدم و بازیگران، رضا عطاران، مریلا زارعی، هدی زین‌العابدین، کاظم سیاحی، علی مصفا هستند.

انتهای پیام

  • پنجشنبه/ ۲۳ بهمن ۱۴۰۴ / ۰۹:۱۷
  • دسته‌بندی: اصفهان
  • کد خبر: 1404112313690
  • خبرنگار : 51054