آرمین توحیدی در گفتوگو با ایسنا با بیان اینکه اظهار کرد: جشنواره امیرکبیر چند سالی است با محوریت استان البرز برگزار میشود. این جشنواره در ابتدا بیشتر جهتگیری استانی داشت، اما به تدریج رویکرد ملی پیدا کرده که به نظر من یک نقطه عطف محسوب میشود.
وی درخصوص ارتباط بین صنعت و دانشگاه، افزود: با وجود تلاشهای انجامشده، ارتباط صنعت و دانشگاه همچنان یکی از گرههای بازنشده کشور است. طی دهههای گذشته اقدامات گستردهای در این زمینه صورت گرفته، اما هنوز صنعت آن ارتباط و حتی اعتماد لازم را نسبت به دانشگاه به طور کامل پیدا نکرده است. از سوی دیگر، بسترهای قانونی و محملهای لازم نیز بهطور کامل فراهم نبودهاند.
توحیدی با اشاره به قانون جهش تولید دانشبنیان و معافیتهای مالیاتی پیشبینیشده در آن گفت: این قانون در سالهای اخیر یک نقطه امید ایجاد کرد تا صنایع و تولیدکنندگان از ظرفیتهای مالیاتی برای تحقیق و توسعه و سرمایهگذاری در مراکز پژوهشی استفاده کنند، اما هنوز به چشمانداز مورد انتظار نرسیدهایم و نیازمند تلاش بیشتری هستیم.
وی جشنواره امیرکبیر را در این مسیر یک نماد توصیف کرد و ادامه داد: برگزاری چنین رویدادهایی میتواند به عنوان یک مدل تشویقی و سمبل برای بهبود رابطه صنعت و دانشگاه عمل کند و فرهنگ قدردانی از فعالان این حوزه را تقویت کند، اما این تنها بخشی از ماجراست. اصل موضوع، ایجاد بسترهای لازم و اعتمادسازی بین دو طرف و کمک به حل مسائل واقعی صنعت است.
رئیس اداره پژوهش دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران با ارزیابی عملکرد جشنواره در سالهای گذشته گفت: در حد بضاعت، در سطح استان اقدامات خوبی انجام شده، اما هنوز رویکرد ملی آن به صورت کامل محقق نشده است. ممکن است در اطلاعرسانی یا ایجاد محرکهای کافی برای مشارکت گستردهتر ضعفهایی وجود داشته باشد.
وی در توضیح این موضوع افزود: وقتی یک عضو هیئت علمی یا دانشجو احساس کند که حضور در یک جشنواره علاوه بر دریافت جایزه یا امتیاز مقطعی، در روند ارتقای علمی و حرفهای او نیز اثرگذار است، طبیعتاً انگیزه بیشتری برای مشارکت خواهد داشت. به همین دلیل جشنواره باید با نهادهای سیاستگذار حوزه علم و فناوری مانند وزارت علوم، معاونت فناوری و شورای عالی انقلاب فرهنگی ارتباط مؤثرتری برقرار کند تا در آییننامههای ارتقای علمی و رتبه نیز جایگاه پیدا کند.
توحیدی با مقایسه جشنواره امیرکبیر با جشنوارههای باسابقهای مانند خوارزمی، فارابی و ابنسینا گفت: این جشنوارهها سالهاست در مقررات وزارت علوم بهعنوان جشنوارههای معتبر شناخته شدهاند و از برند ملی برخوردارند، اما جشنواره امیرکبیر هنوز نیازمند برندسازی جدی است. هر زمان این برند شکل بگیرد، مشارکت نخبگان نیز به صورت طبیعی افزایش خواهد یافت.
وی یکی از مهمترین تمایزهای جشنواره امیرکبیر نسبت به سایر رویدادهای علمی کشور را تمرکز ویژه آن بر ارتباط دانشگاه با صنعت و جامعه دانست و تصریح کرد: بسیاری از جشنوارههای علمی بر تولید مقاله، کتاب یا ثبت اختراع تمرکز دارند، اما جشنواره امیرکبیر بهطور مشخص فعالیتهایی را برجسته میکند که در بطن جامعه و صنعت اثرگذار بودهاند. این ویژگی میتواند آن را به رویدادی منحصربه فرد در کشور تبدیل کند.
رئیس اداره پژوهش دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران در پایان درباره نقش دانشگاهیان در این رویداد گفت: استادان و دانشجویان نیروی محرکه اصلی جشنواره هستند و بدون مشارکت آنها، جشنواره از محتوا خالی میشود. این یک فرآیند دوسویه است؛ از یک سو باید مشوقهای لازم برای افزایش انگیزه اعضای هیئت علمی و دانشجویان فراهم شود و از سوی دیگر، جشنواره نیز باید نشان دهد که فعالیتهای آنها را به طور جدی رصد و قدردانی میکند.
توحیدی ابراز امیدواری کرد: با برنامهریزی دقیقتر و تعامل گستردهتر با نهادهای ملی، جشنواره امیرکبیر در سالهای آینده بتواند نقش پررنگتری در تقویت پیوند دانشگاه و صنعت ایفا کند.
انتهای پیام