یک مربی بسکتبال با تاکید برداشتن سابقه حداقل بازیگری برای یک مربی ، تصریح کرد: علاوه بر داشتن عشق و علاقه و گذراندن دورههای مربیگری ، اگر یک مربی طعم پیروزی ، شکست و لذت قهرمانی را درک نکرده باشد نمیتواند موفق باشد.
مصطفی هاشمی در گفتوگو با خبرنگار علم ورزش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، اظهار کرد: بازیکن خوب بودن و سابقه درخشان ورزش داشتن لزومات برای یک مربی احتیاج نیست، اما یک مربی باید حتما سابقه بازی در رشته ورزشی که مربیگری آن را عهده است را داشته باشد.
وی همچنین خاطر نشان کرد: مطمئنا کسی که لذت قهرمانی را بخشیده باشد و حس پیروزی و شکست را در ورزش درک نکرده باشد، مربی خوبی نمیتواند باشد.
این مربی بسکتبال افزود: علاوه بر سابقه بازیگری ، داشتن شور و اشتیاق برای مربیگری نیز لازم است، اگر کسی علاقه و اشتیاق به مربیگری نداشته باشد و صرفا پس از پایان دوره بازی فقط به دنبال مربیگری به عنوان یک فعالیت باشد نمیتواند موفق باشد.
هاشمی تصریح کرد: سابقه بازیگری، علاقه و عشق به مربیگری ، داشتن شخصیت و کاریزمای مربیگری ، توانایی مدیریت از مهمترین پیش شرطهای لازم برای هدایت یک تیم و یا شخص به عنوان مربی است.
او به رابطه بازیکن با مربی نیز اشاره کرد و گفت: اگر بازیکن مربی را دوست نداشته باشد برای او به خوبی بازی نمیکند، علاوه بر مباحث فنی داشتن رابطه دو سویه بین مربی و بازیکن نیز اهمیت دارد.
این مربی بسکتبال با تاکید بر نقش کلیدی مربی در موفقیت یک مجموعه خاطر نشان کرد: یک مربی خوب و حرفهای حتی با امکانات معمولی هم میتواند موفق باشد، برای مثال در بسیاری از تیمها امکانات و شرایط یکسان است، اما چرا فقط تعداد کمی از تیمها موفق میشوند. مربی خوب میتواند از کمترین امکانات استفاده کند و از بازیکن خود بالاترین بازده را بگیرد، اما یک مربی ضعیف و معمولی حتی اگر امکانات خوبی را نیز در اختیار داشته باشد نمیتواند از آن بهره کافی ببرد.
هاشمی درباره نقش مربی در برد و یا باخت یک مجموعه، اظهار کرد: وقتی که تیم میبازد یقینا مربی میبازد، ولی وقتی تیم پیروز میشود ارزشهای مربی دیده نمیشود.
این مربی بسکتبال نقش مربی را در یک مجموعه به مانند بیمه دانست و گفت: مربی خوب از سرمایه باشگاه حمایت میکند، وقتی باشگاهی چندین میلیارد هزینه میکند باید از یک مربی خوب استفاده کند تا این سرمایه را حفظ کند.
وی بر لزوم مشورت سرمربی یک مجموعه تاکید کرد و یادآور شد: افراد با بحث و انتقاد رشد میکنند. شاید یک مربی از تمام حرفهای مشاورانش استفاده نکند، اما از برخی حرفهای کوچک همراهان و مشاورانش میتواند بهره کافی را ببرد.
هاشمی درباره تفاوتهای مربیگری در رشتههای انفرادی و گروهی نیز گفت: مربیگری در هر بخش که باشد مربیگری است و ربطی به انفرادی بودن و یا گروهی بودن آن را رشته ندارد اما در رشتههای گروهی به علت وجود افراد بیشتر مربی با روحیات مواجه است و شاید کمی کار سختتر باشد.
او در بخش دیگری از صحبتهای خود درباره مدت زمان کوتاه مربیگری در رشتههای ورزشی در ایران نیز، اظهار کرد: اگر مدیران و هیات مدیره باشگاهها کم طاقت هستند و با کسب اولین نتیجه ضعیف مربیان خود را عوض میکنند، بهتر است درباره جایگاه خود نیز تجدید نظر کنند. ورزش محل صبر است و فقط انسانهای صبور میتوانند در آن دوام بیاورند. ممکن است یک مربی در طول زمان بتواند یک مجموعه را به جایگاه خوبی برساند، اما به دلیل کم طاقت بودن مدیران باشگاهها با کسب اولین نتایج ضعیف آن مربی را تغییر دهند.
هاشمی همچنین خاطر نشان کرد: اگر مربیان بسکتبال ایران با همین علم در کشورهای اروپایی به دنیا آمده بودند. در حال حاضر تیمهای اروپایی را هدایت میکردند، متاسفانه ما در ارتباطات بینالمللی ضعیف هستیم. ایران در بسیاری از ابعاد پیشرفت کرده، اما آنها این پیشرفت را باور ندارند. ما در ایران مربیان خارجی را آوردهایم و این به مانند آن است که فقط اجناس خارجی را جلوی ویترین آوردهایم و اجناس خوب را به نمایش در نیاورده ایم. نباید فراموش کرد که به جای برخی از مدیران که از مربیان خارجی استفاده میکنند نیز میتوان مدیران خارجی را جایگزین کرد.
انتهای پیام