سوم ماه صفر برابر است با سالروز ارتحال آیت الله آقا میرزا محمدعلی شاهآبادی کسی که امام خمینی (ره) در مورد ایشان گفته است "من در طول عمرم روحی به لطاف روح آیتالله شاهآبادی ندیدم."
به گزارش خبرنگار دین و اندیشه خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، آقا میرزا محمدعلی شاهآبادی، فرزند شیخ محمد جواد اصفهانی در سال 1292 هجری قمری در اصفهان متولد شد.
او مقدمات علوم را از محضر پدر بزرگوارشان که خود از بزرگان علمای زمان و از شاگردان استاد بزرگواری چون "صاحب جواهر" (آیتاللّه شیخ محمد حسن اصفهانی) بود فرا گرفت و سپس از محضر برادرشان مرحوم "آقا شیخ احمد" و نیز حوزه درسی "میرزا محمدهاشم خوانساری چهارسوقی" صاحب کتاب "مبانی الاصول" بهرهمند شد.
آیتالله محمدعلی شاهآبادی سپس در تهران فقه و اصول را از محضر "حاج میرزا حسن آشتیانی" و عرفان را از محضر "میرزا هاشم گیلانی" و فلسفه را از "میرزاابوالحسن جلوه" فرا گرفت.
وی که در هجدهمین سال عمر خود به درجه اجتهاد نائل آمد برای تکمیل مراتب علمی به سوی نجف اشرف رهسپار شد و ابتدا به سامرا رفته و در درس "آیتالله میرزامحمدتقی شیرازی" شرکت کرد و از محضر آن بزرگوار بهرههای بسیار برد.
آن عالم بزرگوار سپس با شور و شوقی وصف ناپذیر در درسهای علمایی چون "آخوند خراسانی"، "آیتالله شیخ فتح الله شریعت (شیخ الشریعه)"، "آیتالله میرزا محمد حسن خلیلی" و "آیتالله محمد تقی شیرازی" حاضر شد.
او بنا به اصرار خانواده خود بعد از هفت یا هشت سال مجددا به ایران بازگشت و در تهران سکونت گزید و در مسجد سراجالملک (شاهآباد پیشین، جمهوری اسلامی کنونی) به اقامه نماز و ترویج و تبیین معارف اسلام پرداخت و از این رو به "شاهآبادی" معروف شد.
آیتالله محمدعلی شاهآبادی در سال 1347 هجری قمری به حوزه علمیه قم رفته و به تربیت پرداخت طلاب علوم دینی پرداخت و شاگردان بزرگواری چون امام خمینی (ره) را به جهان تشیع ارزانی کرد.
از جمله آثار ایشان میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
1- شذرات المعارف
2 - رشحات البحار
3 - مفتاح السعاده فی احکام العباده
4 - حاشیه نجاه العباد
5 - منازل السالکین
6 - حاشیه کفایه الاصول آخوند خراسانی
7 - حاشیه فصول الاصول
8 - رساله العقل و الجهل
در زمان حکومت رضاشاه یکی از مهمترین اقدامات آیتالله شاهآبادی مبارزه با ظلم و ستم شاهی وی بود؛ چنانکه امام (ره) میفرمایند: "مرحوم آیتالله شاهآبادی علاوه بر آن که یک فقیه و عارف کامل بودند یک مبارز به تمام معنا هم بودند."
آن عالم بزرگوار سرانجام در سال 1328 شمسی( سوم صفر 1369 قمری) بعد از هفتاد و هشت سال عمر پر برکت به ملکوت اعلی پیوست و پیکر پاک او با تشییع هزاران نفر از مؤمنین به "شهرری" منتقل شده و در رواق "ابوالفتوح رازی" آستان حضرت عبدالعظیم حسنی و امامزادگان همجوار(ع) به خاک سپرده شد.
منبع:
- (عکسها) www.varesoon.ir
- www.abdolazim.com
- کتاب روز شمار عترت، تهیهکننده احمد عیسیفر، ناشر: موسسه فرهنگی اندیشه.
انتهای پیام