به گزارش ایسنا، دیدار نیمه‌نهایی جام جهانی ۱۹۷۴ بین دو تیم هلند و برزیل در واقع تقابل دو غول بزرگ جهان فوتبال بود. آنها جزو بهترین‌ها محسوب می‌شدند و بازی تماشایی را به نمایش گذاشتند تا در فینال برابر برنده دیدار لهستان و آلمان بازی کنند. با این حال بازی از یک لحاظ خاص بود. برزیل از سال ۱۹۵۸ به جز ۱۹۶۶ قهرمان جهان شده بود و علاوه بر این از سبک و تکنیک عالی بهره می‌برد که دیگر تیم‌ها به آن حسادت می‌کردند. از طرفی تیم هلند از بازیکنان جوانی بهره می‌برد که ممکن بود تهدیدی برای تیم قهرمان آمریکای جنوبی باشد.

نسل طلایی هلند «توتال فوتبال» را به نمایش می‌گذاشتند؛ روشی که در آن مدافع‌ها حمله و مهاجم‌ها دفاع می‌کردند. در راس آنها کاپیتان یوهان کرویف دیده می‌شد که الگویی برای دیگر بازیکنان بود. او در همه نقاط زمین حضور داشت و هر زمان پا به توپ می‌شد تیم حریف احساس خطر می‌کرد. با این حال نقطه قوت هلند انسجام تیمی بود که در شرایط سخت بیش از همه به چشم می‌خورد. حضور نیسکنس در تیم هلند حیاتی بود اما نباید راب رنسنبرینک را فراموش کرد و بازیکن سریعی مانند یانی رپ را نادیده گرفت. همچنین رود کرول در خط حمله فوق العاده عمل می‌کرد.

از طرفی برزیل نخستین رقابتش را در نبود پله تجربه می‌کرد؛ بازیکنی که در سه قهرمانی سلسائو حضور داشت. همچنین بازیکنان بزرگی چون کارلوس آلبرتو و توستائو در این تیم حضور نداشتند. با آنکه برزیل مانند گذشته تیم سریع و قدرتمندی بود که از برخی از ستارگانش در سال ۱۹۷۰ همچون جرزینیو و ریولینو بهره می‌برد مانند سال‌های قبل بازی زیبایی به نمایش نمی‌گذاشت.

هلند قدرتش را در نیمه اول نشان داد. در برخی از لحظات ۴۵ دقیقه نخست شرایط بازی سخت می‌شد و هر دو تیم موقعیت‌های گلزنی داشتند. هلند مالکیت توپ را در اختیار داشت و می‌توانست بازی مورد نظرش را به نمایش بگذارد. این در حالی بود که برزیل تلاش می‌کرد با پاس‌های بلند به میانه میدان از سرعت بازیکنانش بهره بگیرد. با حضور بازیکنان مستعد در کناره‌ها هر دو تیم بازی زیبایی به نمایش می‌گذاشتند.

در حالی که یک ربع از بازی گذشته بود اشتباه دفاع برزیل باعث شد توپ به کرویف برسد و او با یک ضربه پر قدرت واکنش امرسون لئائو را به همراه آورد. دروازه‌بان برزیل توپ را به بیرون زد و در ضربه کرنر ویم فان هانگم ضربه‌اش با اختلاف کمی به بیرون رفت.

۱۰ دقیقه بعد پائولو سزار از موقعیت آفساید فرار کرد و در حالی که با دروازه‌بان هلند تک به تک شده بود ضربه‌اش به تیر برخورد کرد. در دقایق پایانی نیمه نخست برزیل بهترین فرصت‌هایش را به دست آورد اما ویم ریسبرگن مدافع هلند، به قهرمان تیمش تبدیل شد. او چند بار اجازه نداد دروازه‌شان باز شود.

هلند نیمه دوم را پر قدرت شروع کرد و پنج دقیقه بعد از شروع نیمه، نیسکنس یک پاس فوق‌العاده از کرویف دریافت کرد و توانست دروازه لئائو را  باز کند. بازی یک بر صفر شد. هلند با این گل سوار بر بازی شد و برزیلی‌ها را به هم ریخت. نارنجی‌پوشان به مالکیت توپ خود ادامه دادند و لحظات زیبایی را در این بازی رقم زدند. پاس هوشمندانه رنسنبریک باعث شد کرول در میان دفاع برزیل قرار گیرد. پاس او به کرویف رسید و مهاجم هلندی در دقیقه ۶۵ بازی را ۲ بر صفر کرد.

شاگردان رینوس میشل با ایجاد اختلاف دو گل ریسک نکردند و یک دفاع سازمان‌یافته را در پیش گرفتند. این در حالی بود که برزیل دستپاچه عمل می‌کرد. سلسائو تنها در یک صحنه توانست خطرساز شود و در دیگر دقایق نتوانست موقعیت خاصی را ایجاد کند. در دقیقه ۸۴ لوییس پریرا با خطا روی نیسکنس از بازی اخراج شد تا شرایط برای برزیل بدتر شود.

هلند یک پیروزی بسیار بزرگ به دست آورد. هلندی‌ها نشان دادند برزیل شکست‌ناپذیر نیست و می‌شود با انجام یک بازی چشم‌نواز زردپوشان را شکست داد. با این حال هلند در فینال مغلوب آلمان شد و هرگز نتوانست پس از پیروزی برابر برزیل انتظارها را برآورده کند. برزیل مجبور شد برای قهرمانی دوباره ۲۰ سال صبر کند (۱۹۹۴) که با یک سبک کاملا متفاوت به دست آمد.

انتهای پیام