به گزارش ایسنا، ما انسانها به شیوههای مختلف ابراز علاقه میکنیم و مانند بسیاری از رویدادهای دیگر، یک روز نیز برای «عشق» در تقویم گنجانده شده است که به «روز ولنتاین» مشهور است، اما ما تنها موجوداتی نیستیم که عشق ورزیدن را جدی میگیریم.اگر بخواهیم در قلمرو حیوانات به مقوله «عشق» بپردازیم، به چیزهای بسیار باشکوهی برمیخوریم.
حلقهای به دور یار
در سال ۱۹۹۵ بود که غواصان ژاپنی «دایرههای مرموزی» را در کف اقیانوس مشاهده کردند که سر آخر معلوم شد کار یک نوع ماهی بادکنکی نر است. به نظر میرسد ماهی بادکنکی ماده وقتی پای عشق به میان میآید، از حرکات هنری جنس نر که ایجاد همین حلقههاست، قدردانی میکند.
ماهی بادکنکی نر الگوی پیچیدهای از فراز و نشیبها و درهها و قلهها را به صورت دایره حفر میکند و قلهها را با تکههایی از صدف تزئین میکند. محصول نهایی قطعاً چشمگیر است؛ حلقهای از نشانههای شنی پیچیده با بخش میانی که شنهای ریز آن را احاطه کردهاند و برای تخمگذاری ایدهآل است.
دانشمندان در مقالهای در سال ۲۰۱۳ که این کشف را شرح میداد، توضیح دادند: ساختار دایرهای نه تنها بر انتخاب جفت ماده تأثیر میگذارد، بلکه ذرات ریز شن را نیز در لانهها جمعآوری میکند که در انتخاب جفت ماده مهم هستند.
ساختن این سازه برای یار به دست ماهی بادکنکی نر، حدود ۷ تا ۹ روز طول میکشد، اما پس از جفتگیری، این اثر هنری پیچیده رها میشود و نرها هر بار کاملاً از نو شروع میکنند.
من تو را زیر پوستم نگه میدارم
قلابچهماهی نر که در اعماق دریا زندگی میکند، میداند که وقتی یک جفت مناسب را در منطقه وسیع و تاریک اعماق اقیانوس پیدا میکند، بهتر است آن را سفت بچسبد.
او در مقایسه با همتای ماده خود بسیار کوچک است و فاقد طعمه نوری مخصوصی است که ماهی ماده برای جذب و خوردن طعمه خود استفاده میکند. بنابراین، تمام نیروی محرکه او صرف بو کشیدن یک ماده بزرگ و درخشان میشود که با دندانهای کوچک و تیزش به او بچسبد. در برخی گونهها نیز جنس نر برای همیشه به پهلوی جنس ماده میچسبد.
قلابچهماهی ماده در ازای پخش کردن خردههای غذا بین خواستگارانش، ذخیره اسپرم مادامالعمر دریافت میکند و معمولاً در سفرهایش تعداد زیادی نر کوچک گرسنه جمع میکند.
نشانهای از قدردانی
آرگوناتهای ماده در مقایسه با همتایان نر خود، غولپیکر هستند. آنها میتوانند تا بیش از ۲۰ سانتیمتر رشد کنند، در حالی که اندازه نرها فقط به ۲ سانتیمتر میرسد.
نرها کوچکی خود را با هکتوکوتیلوس خود که یک بازوی کاملاً جداشونده برای رساندن اسپرم به مادههای قدرتمند از فاصله ایمن است، جبران میکنند.
دانشمندان یکی از این «آلت تناسلیهای جداشونده» را پیدا کردند که حتی پس از هفت ساعت بدون آب، هنوز زنده و کاملاً متحرک بود و در یک محفظه خالی که در ساحلی در سیسیل به آب افتاده بود، میلولید.
جالب اینجاست که حتی پس از اینکه دانشمندان آن را از جعبه بیرون آوردند، راه بازگشت خود را شاید در جستجوی سرپناه یا یافتن تخمهایی برای لقاح پیدا کرد.
دروغهای کوچک شیرین
در برخی از گونههای عنکبوت، رسم است که خواستگاران نر به ماده مورد علاقه خود یک «هدیه عروسی» میدهند که معمولاً به شکل یک مگس یا یک خوراکی خوشمزه دیگر پیچیده شده در تار است. این هدیه برای تحت تأثیر قرار دادن ماده به اندازهای مهم است که آن را به این تصمیم برساند که نر را نخورد.
با این حال، این عنکبوت با نام علمی «Pisaura mirabilis» که به معنای واقعی کلمه به دلیل تمایلات هدیه دادنش نامگذاری شده است، همیشه آنقدر که به نظر میرسد سخاوتمند نیست. یک مطالعه نشان داد که نرها گاهی اوقات به جفتهای خود یک هدیه فریبنده میدهند که شامل اسکلت خالی یک حشره یا یک قسمت غیرقابل خوردن از یک گیاه است.
این فریب به اندازهای موفقیتآمیز است که در طول فرگشت(تکامل) عنکبوتها ادامه داشته است، اما هنوز ایدهآل نیست. مادهها خیلی سریع از این ترفند آگاه میشوند و جفتگیری را زودتر از موعد پایان میدهند. این جفتگیری کوتاهتر، انتقال اسپرم و موفقیت تولید مثلی نرهای حقهباز را در مقایسه با نرهایی که هدایای واقعی ارائه میدهند، کاهش میدهد.
خودنمایی
پرندگان بهشتی احتمالاً بدنامترین مورد در انتخاب جنسی هستند که باعث میشوند نرها کاملاً مسخره به نظر برسند. به نظر میرسد پرندگان بهشتی ماده علاقه زیادی به خودنمایی نرها دارند.
به عنوان مثال دیده میشود که یک پرنده بهشتی نر در طول نسلهای متمادی در تلاش برای جلب توجه بیشتر مادهها، اساساً به یک بیضی سیاه با دهانی فیروزهای و گشاد تبدیل شده است. این بدن، ایدهآلی مردانه برای پرندههای ماده است. ممکن است ما آن را نپسندیم، اما برای مادهها این همان چیزی است که اوج عملکرد نر را نشان میدهد.
حتی هرمافرودیتها(نرمادهها) نیز میتوانند از هیجان عاشقانه لذت ببرند. در واقع، برای کرم پهن «Pseudobiceros hancockanus»، عشقورزی واقعاً نوعی ورزش است.
نرماده یا هرمافرودیت (Hermaphrodite) موجودی مانند شتهها، حلزونها و کرم خاکی است که به طور طبیعی هر دو اندام تناسلی نر و ماده را داراست و میتواند هم اسپرم و هم تخمک پدید آورد.
از آنجایی که هر دو طرف در یک جفتگیری، توانایی تولید اسپرم و باردار شدن را دارند، یک نبرد که بسیار شبیه به شمشیربازی است، نوبت را تعیین میکند. بنابراین هر کسی که ابتدا به دیگری ضربه بزند، مادر فرزندانش خواهد بود، مگر اینکه نبرد مساوی شود که در این صورت، تخمکهای هر دو مبارز بارور میشوند.
فرگشت(تکامل) میتواند به خیلی از سوالات پاسخ دهد. تک تک این استراتژیهای جفتگیری به این دلیل ادامه پیدا میکنند که مؤثر بودهاند و زوجهای خوشبخت را قادر میسازند تا «عشق» خود را به فرزندان سالمی تبدیل کنند که به بقا و مراسم معاشقه والدین خود ادامه میدهند.
انتهای پیام
نظرات