در بحث استاندارد، پايين بودن درصد ايمني در خودروي ايراني باعث خرابي قطعات آنها در فاصله‌هاي زماني كوتاه مي‌شود. دكتر مهدي غضنفري، عضو هيات علمي دانشگاه علم و صنعت ايران در گفت‌وگو با خبرنگار گروه فني مهندسي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اظهار داشت: ما در مطالعات خود، پيمانكاران بزرگ را خودروسازان و پيمانكاران كوچك را قطعه‌سازان در نظر گرفته‌ايم و متوجه شديم كه يكي از مهمترين پارامترهايي كه منجر به بالارفتن كيفيت و همچنين پايين آمدن هزينه توليد خودرو مي‌شود، بحث كيفيت رابطه ميان خودروساز و قطعه ساز است. نوع رابطه بين اين دو از نوع استراتژيك و بلند مدت نيست و بيشتر مبتني بر يك رابطه زور مدارانه از طرف پيمانكاران بزرگ است. وي در ادامه با بيان مطلب كه بي‌توجهي كاملي نسبت به پيمانكاران كوچك در زنجيره وجود دارد، اظهار داشت: پيمانكاران بزرگ براي تهيه حجم بالايي از قطعات با قيمت پايين، برروي پيمانكاران كوچك كه همان قطعه‌سازان هستند، فشار مي‌آورند و پيمانكاران كوچك به دليل عدم توانايي در مقابله با اين زورمداري مجبور هستند از كيفيت كار و بحث‌هاي مهندسي بكاهند. غضنفري همچنين خاطر نشان ساخت: امروزه در دنيا بحث بر سر اين موضوع است كه مي‌گويند بايد كل زنجيره، روابط استراتژيك و رضايت بخشي با ساير اعضاي خود داشته باشد تا محصول نهايي رضايت بخش باشد. كارخانه‌هاي بزرگ دنيا مانند تويوتا، فقط به دنبال كيفيت درون كارخانه خود نيستند، بلكه كيفيت را در دستان مصرف كننده و عرضه كنند‌ه قطعات نيز دنبال مي‌كنند و عرضه كنند‌گان قطعات هم سعي مي‌كنند با تهيه‌كنندگان مواد اوليه، روابط مناسبي داشته باشند. عضو هيات علمي دانشگاه علم و صنعت ايران با بيان اينكه متاسفانه در كشور ايران روابط بين پيمانكاران صنعتي، يك چارچوب مبتني بر صرفه و صلاح طرفين نيست، اظهار داشت: هر كس سعي مي‌كند تا بيشترين منافع را براي خودش كسب كند و كمترين توجهي را به طرف مقابل ندارد؛ در حاليكه اين يك استراتژي شكست خورده است و ما در حال حاضر يك استراتژي شكست خورده را در صنعت خودروي كشور دنبال مي كنيم. چندين سال است كه كشورهاي پيشرفته دنيا متوجه اين موضوع شده‌اند كه اين گونه روابط صنعتي، منجر به ارزش افزوده مناسب نمي‌شود. غضنفري در ادامه افزود: نكته ديگري كه در زنجيره عرضه خودرو سازي وجود دارد، ناكافي بودن اطلاعات ميان عوامل اين زنجيره است. بسياري از برنامه‌هاي توليدي خودروسازان كه اصطلاحا به آنها ” OEM ” گفته مي‌شود بايد فورا در دسترس قطعه سازان قرار گيرد تا آنان بتوانند براي خود برنامه‌ ريزي نمايند. متاسفانه روند اطلاعات در زنجيره‌هاي خودروسازي كشور ما بسيار كند و غير صحيح صورت مي گيرد كه خود اين مساله يكي از مشكلاتي است كه صنعت خودروسازي ما با آن مواجه است. وي در ادامه افزود: عامل بسيار مهم ديگري كه در بحث زنجيره‌ها وجود دارد بحثي است كه ژاپني‌ها به آن ” MUDA ” مي گويند كه به معني انجام فعاليتي است كه هيچ ارزش افزوده‌اي را براي مشتري ايجاد نمي‌كند. انبوهي از فعاليت‌هايي كه در سطح خودروسازي و قطعه سازي كشور ما وجود دارد از همين جنس است و بايد توجه داشت كه بدون حذف آن نمي‌توانيم محصولي را با مشخصه و كيفيت مناسب به مصرف كننده عرضه كنيم. عضو هيات علمي دانشگاه علم و صنعت ايران با بيان اينكه به عنوان يك متخصص ايراني، به صنعت خودرو سازي كشور اعلام خطرمي‌كنم، اظهار داشت: ما در كشور با حجم بالايي از اتلاف‌ها روبرو هستيم و با اين شرايط، قدرت رقابت با ساير جوامع صنعتي را نخواهيم داشت. غضنفري در ادامه به اهميت بحث IT در صنعت خودرو اشاره كرد و گفت: ما تا زماني كه از IT (تكنولوژي اطلاعات)‌ به طور جدي در زندگي صنعتي استفاده نكنيم، قادر نخواهيم بود تا LEAD TIME (زمان‌هاي پيش برد) را كوتاه كنيم كه اين امر باعث كاهش كيفيت كار مي‌شود. خودروسازان كشور با استفاده از تكنولوژي اطلاعات مي‌توانند در زمينه بازاريابي اينترنتي به جايگاه مناسبي در جهان دست پيدا كنند و عدم توجه به اين بحث ميتواند به صنعت خودروي ما ضربه وارد كند. انتهاي پيام