• دوشنبه / ۶ دی ۱۳۷۸ / ۲۱:۵۱
  • دسته‌بندی: سیاسی2
  • کد خبر: 7810-00036
  • منبع : خبرگزاری دانشجویان ایران

دكتر سروش: بنده بودن يعني حساس بودن

تهران دكتر عبدالكريم سروش بعدازظهر امروز طي سخناني در محل تالار شهيد چمران دانشكده فني دانشگاه تهران، به تشريح مفهوم دعا و عبادت پرداخت. دكتر سروش در ابتداي سخنان خود با بيان اين‌كه خرق عادت مهمترين ويژگي ماه رمضان است گفت:‌روزه گرفتن به خودي خود عبادت است اما همچنان كه هيچ كار انسان بدون تامل و تفكر ارزش ندارد، عبادت كردن آدمي هم بدون درك روشن از عبادت بهايي ندارد. وي سپس به تشريح جايگاه انسان به عنوان بنده افزود: ما خدايان نيستيم بلكه بندگانيم و نيامده‌ايم كه خدايي بكنيم بلكه آمده‌ايم بندگي كنيم. البته بسيار واضح است كه هيچ انساني خود را خدا نمي‌داند اما انسان براي اثبات ادعاي بندگي‌اش به لوازمي نياز دارد وگرنه ادعاي بندگي ساده‌ترين نوع بندگي است. دكتر سروش در ادامه از تكبر به عنوان نوعي خدايي كردن انسان ياد كرد و گفت: ما قدرت الهي نداريم ولي مي‌توانيم لافهاي الهي بزنيم و تكبر يكي از بدترين و مذمومترين نوع آنهاست. كسي كه خود را بزرگ و بالاتر از حد خويش مي‌پندارد در واقع ادعايي خدايي دارد. به همين دليل هيچ رذيلتي به اندازه تكبر منفور نيست و در مقابل هم هيچ فضيلتي به اندازه فروتني ممدوح نيست. وي همچنين دعوت به بندگي در برابر خداوند و اجتناب از طاغوت‌ها را دو وظيفه اصلي پيامبران دانست و در توضيح اين‌كه اخلاق انسان هم بايد اخلاق بندگي باشد گفت: رياست ، سياست و حكومت ما بايد رياست،‌سياست و حكومت در خور بندگان باشد، نه در خور خدايان. توجه به اين نكات به ما نشان مي‌دهد كه چگونه در رتبه بندگي قرار بگيريم و از خدايي كردن دوري كنيم. دكتر سروش همچنين در تشريح استغنا به عنوان صفت الهي اظهار داشت: خداوند به دليل صفت استغنا هيچ گاه مانند يك طبيب معمولي با انسان رفتار نمي‌كند. استغنا، صفت و اخلاق الهي است و ما حق نداريم استعنا پيشه كنيم بلكه بايد غم محرومان را بخوريم و به فكر آنها باشيم. به عنوان مثال ما نمي‌توانيم در مسند رياست باشيم و برايمان فرقي نداشته باشد كه در وزات اطلاعات چه اتفاقي مي‌افتد. بنده بودن يعني حساس بودن و اين استغنا ورزيدن و حساسيت نشان ندادن كار بنده‌ها نيست. دكتر سروش در ادامه سخنان خود در مورد عبادت گفت: بندگي هر يك از شما در قالبي ويژه ريخته مي‌شود و شما از اين نظر دين خود را داريد. به اين ترتيب هركس بايد دعاي خود را داشته باشد و در دعا كردن خواسته ويژه خود را مطرح كند. وي در بخش ديگري از سخنان خود با اشاره به اينكه دين در چهره جمعي خلاصه نمي‌شود، بر دريافت و درك مستقيم و فردي هر شخص در برابر خداوند تاكيد كرد. دكتر سروش در ادامه گفت: حقيقت و حقانيت در انسان، قيامت برپا مي‌‌كند و الا اگر دين آدمي و خدايي آدمي براي او مانند يك عنصر و كالا در كنار ساير عناصر زندگي باشد، اين دين براي او عرضي است نه ذاتي و دين در روح و وجود او شكل نگرفته است بلكه براي او مثل كفشي است كه به پا دارد. وي در بخش ديگري از سخنان خود در توضيح متفاوت بودن عبادت در نزد انسانها گفت: ما يك حداقل عبادتي داريم كه آن را شرع بر ما واجب كرده است كه واقعا هم حداقل است حالي كه با گذر از آن، ديگر حدي وجود ندارد اگر از اين عبادت حدلقل بگذريم آن‌گاه هر طايفه‌اي براساس مسائل روحي و معرفت عقلاني خود داراي عبادت ويژه‌اي است. دكتر سروش در ادامه در مورد عادات انسان گفت: يكي از عبادات انسان اين است كه بر عادات خود غلبه كند. اصولا روح دين‌داري با اعتياد منافات دارد حالا هرچه كه باشد. هر چيزي كه عادت‌آور باشد رخوت‌آور است و هر چيزي كه رخوت‌آور باشد انسان را از پرداختن به راه حق باز مي‌دارد. دكتر عبدالكريم سروش در انتهاي سخنان خود گفت: عبادت يك عاشق و عابد همان عاشقي كردن و عبادت يك اهل فكر همان فكر كردن است. بعد از سخنان دكتر سروش تعدادي از دانشجويان سؤالات خود را در مورد مسايل گوناگون طرح كردند و دكتر سروش نيز بطور مختصر به آنها پاسخ داد.
  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.