• شنبه / ۳۰ دی ۱۳۹۱ / ۱۶:۴۶
  • دسته‌بندی: سیاست داخلی
  • کد خبر: 91103018113
  • منبع : خبرگزاری دانشجویان ایران

سخنان منتشر نشده پس از پذیرش قطعنامه 598

هاشمی رفسنجانی: انقلابی‌گری، کله‌شقی متحجرانه نیست

هاشمي رفسنجاني در جنگ

پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله هاشمی رفسنجانی گزیده‌ای از سخنرانی جانشین وقت فرماندهی کل قوا در سال 1367 و رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام در جمع فرماندهان سپاه منتشر کرد.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، در بخشی از این مطلب آمده است که آیت‌الله هاشمی رفسنجانی بعد از پذیرش قطعنامه 598، طی سخنانی صریح در جمع فرماندهان سپاه ضمن تبیین تفاوت یک انقلابی مسلمان با دیگر انقلابیون جهان تاکید کرد: انقلابی‌گری کله‌شقی متحجرانه نیست، بلکه تحول‌پذیری منطقی است. انسان انقلابی مقتدر است اما جمود و تعصب ندارد و وقتی حق را تشخیص داد - حتی خلاف نظرش - در مقابل حق خاضع است و می‌پذیرد. این بهترین مصداق انقلابی‌گری است که امروز امام ما آن را به منصه ظهور رساندند.

وی همچنین تاکید کرد: آنها که در عین مشاهده حق، می‌گویند نباید از حرف خود بازگردیم، اینها نه تنها انقلابی نیستند بلکه عین مظاهر ارتجاع و تعصب جاهلی هستند.

گزیده سخنرانی جانشین وقت فرماندهی کل قوا در سال 1367 بدین شرح است:

- از اینکه چنین فرصتی پیدا شد که در این مقطع حساس و پر سوال و تردید که شرایط خاص بر اذهان خیلی ها بوجود آورده، با فرماندهان معظم سپاه صحبت کنم خدای را سپاسگزارم و متشکریم از شما که این برنامه را تنظیم کردید نیاز بود در یک چنین اجتماعی مسائل را ما مطرح کنیم که مستقیماً با خود شما حرف بزنیم و مردم ما و همه افراد نیروهای مسلح و بسیج چند میلیونی این مسائل را بشنوند.

- حرف‌های امروز من بسیار صریح و واضح است. دور از سبک‌های دیپلماسی و سیاست‌مأبانه. مسائلی الان تو ذهن خیلی ها مخصوصاً نیروهای مسلح وجود دارد که باید پاسخ داده شود و من امروز آمده ام پاسخگوی آنها باشم.

- اولین مساله این است که الان ما در کجا هستیم؟ چه وضعی داریم؟ در جنگیم؟ در صلحیم؟ آینده چطور می‌شود؟ وضع جامعه به کجا می‌رود؟ این سوالات در ابعاد سیاست خارجی و اقتصادی سایر بخش‌ها هم است، که من در این جلسه این قسمت‌ها را صحبت نمی‌کنم بیشتر بخش‌های نظامی را حرف می‌زنم.

- سوال بعدی، سوال نیروهای مسلح است بخصوص سپاه و ارتش که وضع ما چگونه است؟ آینده چگونه است؟ ادغام اگر هست چه طور است؟ و اگر نیست چطور است؟ بسیج هم همین سوال را دارد؟ طبعاً دنیا هم این سوال را دارد. یعنی چشمان دنیا هم متوجه ماست که بینند ما چه کار می کنیم، که اگر جنگ تمام شود با نیروهای مسلح که در جنگ بودند چه خواهیم کرد؟

- سوال دیگری که مطرح است در مورد کسانی است که در جنگ سرمایه گذاری کردند. آنهایی که در جنگ آسیب دیدند. آنهایی که عمر و جوانی خود را در جنگ گذاشتند و از حرفه و شغل و تحصیل و زندگی به معنای کلی آن عقب ماندند. آنها چه خواهند کرد در جامعه؟ تا اندازه ای که می شود تو این سخنرانی حرف بزنیم این مسائل را توضیح بدهیم، در مورد اولین مسئله که ما الان کجا هستیم و اوضاع جنگ و صلح چگونه است یه قدری توضیح لازم دارد.

- اولین مطلبی را که می خواهم بگویم تا به حال جایی گفته نشده است . بلکه نکته برعکسش تا به حال در دنیا به یه شکلی مورد تفسیر مفسران جهانی قرار گرفته است.

- این تصمیمی که امروز جمهوری اسلامی با رهبری عظیم‌الشان خود حضرت امام گرفت آن هم ناگهانی و آنی و شوک‌آور، یعنی به صورت شوک دهنده جنگ را قطع کردند. این یک نکته عجیبی در دنیا تلقی شده، کار عجیب تلقی شده و همه ناظران را متعجب کرده و آنها هیچ انتظارش را نداشتند و تفسیر های تاریخی این را نمی پذیرفت.

- نکته‌ای که من می‌خواهم بگویم در همین تصمیم ناگهانی نهفته است. درس بزرگی است. آموزه‌ای بسیار بزرگ از امام. یکی از ویژگی‌های انسان انقلابی به معنای واقعی این است که برعکس این که گفته شده اصلاً کلمه انقلاب از قلب باب انفعال است؛ به معنای تحول‌پذیری. دقیقاً یعنی این انقلابی یعنی انسانی که آماده پذیرش تحولات منطقی است، روحیه جمود و تعصب ندارد وقتی که یک مساله‌ای را حق تشخیص داد - حتی خلاف نظرش - در مقابل حق خاضع است و می‌پذیرد.

- این بهترین مصداق انقلابی است یعنی تحول و جابجا شدن و وقتی که باب انفعال می رود یعنی قبول تحول، یعنی پذیرش تحول. همه‌کس نمی‌توانند به معنای کامل کلمه انقلابی باشند تعصب‌ها و تحجرها و رودربایستی‌ها، حالاتی که انسان دارد که ما حالا یک حرفی زدیم و دیگه از حرفمان برنمی‌گردیم اینها مانع حق‌پذیری است و این چیزی است که در قرآن مذموم است، ارتجاع این است، معنایش می‌شود تعصب کور، معنایش می‌شود حق‌ناپذیری که عین ناحقی است و این حالت انقلابی گری نیست.

- انسان سالم با فطرت سالم این است که در هر شرایطی اقدامی و راهی و مسأله ای را حق و مطابق مصلحت تشخیص داد رودربایستی با کسی نداشته باشد با خدا و خود، با جامعه و همرزمانش صمیمی و صاف و صادق باشد. آنهایی که کله شقی را با انقلابی بودن اشتباه می گیرند آنها اشتباه می کنند. آنها که فکر می کنند با کله شقی و یکدندگی باید هر حرفی را زدیم تا قیامت پای آن بایستیم، آنها که در عین مشاهده حق می گویند نباید از حرف خود بازگردیم اینها نه تنها انقلابی نیستند که عین مظاهر ارتجاع و تعصب جاهلی هستند.

- انسان سالم این است که وقتی تشخیص داد الان باید یک موضع جدید انتخاب کند و این موضع را حق تشخیص داد، بتواند تصمیم بگیرد. این خیلی مهم است.

- این روزها تفسیرهایی شد در دنیا. بعضی از ناظرهای جهانی گفتند این برای اولین بار در تاریخ انقلاب های معاصراست که رهبری از شعارخود برگردد خیلی حرف زدند گفتند در زمان مائو چنین چیزی نشد در زمان هوشی مینه نشد و فلان فلان اسامی دیگر را بردند در انقلابی های دیگر دنیا و گفتند این تنها امام خمینی است که برای اولین بار شعار خودشان را درباره جنگ یک دفعه و در یک حرکت ناگهانی عوض کردند آنها تفسیرشان این بود این یک نوع ضعف است ولی این دقیقاً نقطه قوت انقلاب است این سلامت رهبری ست و سلامت جامعه است. هر دو بی شک . این موضوع مشکلی بود برای جامعه ای که 8 سال یک نوع شعار داد و یکدفعه رهبرش بیاد بگه شما ها شعارتون رو عوض کنید.

- این تغییر نظر امام بی سابقه است. مفسران نمونه اش را در تاریخ شاید نتوانند پیدا کنند ولی این اوج انقلابی گری است و باید روی این نکته کارکرد باید روی این نکته تحلیل داد. این اعتماد بنفس لازم دارد که یک رهبری بتواند در یک مقطعی چنین حساس تصمیمی بگیرد و مهمتر از این نکته نفوذ رهبری باید اینقدر نیرومند باشد که همان هایی که دستشان روی ماشه تفنگ بود و قلبشان مملو از خشم دشمن ، همه وجودشان به آنها دستور می دهد که شلیک کنند، ندای رهبرشان را پاسخ مثبت داده و دستشان را از روی ماشه تفنگ بردارند و از جبهه پیغام بدهند که ما هر چه شما بگویید را حق می دانیم و تسلیمیم . این حالت استثنایی است و فقط در شرایط انقلاب اسلامی قابل تحقق است. الان ما در چه وضعی هستیم . آنچه که امام تصمیم گرفتند ما دنبال صلحیم واقعا این را ما به عنوان یک تاکتیک مطرح نکردیم.

- مسأله جدی است یعنی واقعا هم امام به دنبال صلح هستند و هم ما، برخی دلایل آن را شما می دانید بعضی ها را هم نمی دانید و هنوز هم نمی توانیم همه چیز را بگوییم چرا که یک عنصر نظامی باید این حقیقت را بپذیرد که همیشه همه چیز برای گفتن جامعه مصلحت نیست در زمان خودش گفته خواهد شد.

- ادله‌ای هست که ما به این نتیجه رسیدیم که فکر می کنیم حق همین است که انتخاب شده امّا اینکه دشمن ما هم صلح بخواهد یا نه، برای ما خیلی روشن نیست. دشمن اگر می توانست بجنگد و جنگ را ادامه بدهد قاعدتاً صلح نمی خواست، به همان دلیلی که جنگ را شروع کرد. به همان دلیل چون چیزی عوض نشده. نه حزب بعث عراق عوض شده نه انقلاب اسلامی عوض شده نه ایران عوض شده و نه عراق عوض شده، امّا عراق با یک فرق اساسی دارد که آنهم نحوه اتکای به مردم است، وضع عراق به گونه ای است که حاکمیت موجود عراق نمی تواند به مردم متکی باشد، متکی به سر نیزه و پلیس و استخبارات و ارتش است. بنابراین عراق آزاد نیست تصمیم بگیرد بجنگد یا صلح را قبول کند ؟ .انها باید منتظر بمانند که استکبار جهانی چه تصمیمی برای آنان بگیرد و این در واقع پاشنه آشیل آنان در شرایط آتش بس است . امروز زمامداران بعث عراقی باید به مردم خود بگویند که چرا جنگ را شروع کردند؟ ما که پاسخ خود را برای دفاع مقدس مان داریم ولی مردم عراق می خواهند امروز بدانند صدام برای چه 8 سال جنگ و تجاوز را بر آنان و مردم ایران تحمیل کرده؟ این جواب می خواهد. ممکن است امروز بتواند بظاهر جشن بگیرد و هیاهو کنند که ما پیروز شدیم ولی مردم عراق که خوب می دانند صدام به هیچکدام از شعارهایی که در آغاز جنگ داده نرسید. آنها خوب می دانند پیروز نشدند می گویند ما 8 سال جنگیدیم و صدها هزار کشته دادیم، مردم عراق می پرسند چرا صدام کشورمان را منهدم کرد؟ دهها میلیارد دلار مقروضمان کرد؟، دهها میلیارد دلار ذخایر کشور عراق را بر باد داد؟ این همه آسیب دیده جنگ و خانواده های بی سرپرست روی دست مردم عراق گذاشت برای چه؟ صدام باید جواب اینها را بدهد، حزب بعث چه پاسخی برای مردمش خواهد داشت؟ اینها ادله ما برای اینکه ما در واقع با پذیرش قطعنامه صدام را در معرض پاسخگویی به ملتش قرار دادیم؟

- وضع ما بر خلاف صدام بعد از پذیرش قطعنامه کاملا روشن است، مردم عراق از او خواهند پرسید که چرا جنگ را آغاز کردی و مردم ما همه می دانند که ما در مقابل تحمیل جنگ فقط دفاع می کردیم. البته ما یک شعاری انتخاب کردیم در طول جنگ برای سقوط حزب بعث عراق که تا حالا به آن نرسیدیم البته بعضی چیزها هست که امروز نمی توان گفت ولی آینده نشان خواهد که مصلحت پذیرش قطعنامه آیا ما را به این حق خواهد رساند یا خیر؟

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.