• پنجشنبه / ۹ آبان ۱۳۹۸ / ۱۳:۵۰
  • دسته‌بندی: حقوقی و قضایی
  • کد خبر: 98080904705
  • خبرنگار : 90073

گفتاری اندر باب ضرورت مبارزه ریشه‌ای با فساد

فساد

این روزها مخابره اخبار بسیاری از دستگیری مدیران ارشد، میانی و پایه برخی از دستگاه‌های دولتی در ارتباط با فساد از سوی رسانه‌ها موجی از خوشحالی و امید را در میان مردم برانگیخته است. اینکه برخورد با هر پدیده نامطلوبی در هر زمانی و هر اندازه‌ای و از سوی هر کسی مایه خوشحالی است امری بدیهی است اما آنچه که در این گونه موارد عمدا یا سهوا در کشور ما مورد غفلت قرار می‌گیرد طرح سوالات اساسی مرتبط با موضوع است.

به گزارش ایسنا، سید حنیف سالک، کارشناس مسائل حقوقی در یادداشتی در این زمینه نوشت: «وقتی که در رابطه با یک مساله پای سوال اساسی و تلاش برای یافتن جواب آن به میان نیاید طبعا نتیجه آن­چنانی که پاسخگوی نیازهای اساسی جامعه باشد نیز به دست نخواهد آمد. به نظر می­‌رسد سوالاتی از قبیل «آیا این فسادها محصول امروز جامعه ما هستند؟»، «چرا سیستم نظارتی هر دستگاه اعم از حراست­‌ها و بازرسی­‌ها هشدارهای لازم را ارسال نکرده­‌اند؟» و «اگر کرده­‌اند چرا به آنها رسیدگی نشده است؟»، «چرا در این زمینه­‌ها هیچ بازخواست قضایی از این دستگاه­‌ها و افراد صورت نمی­‌گیرد؟ و اگر می­‌گیرد چرا علنی نمی­‌شود تا بازدارنده باشد؟»

همه افراد فاسد دستگیر شده و نشده محصول گزینش­‌های نیروی انسانی ما هستند. آیا زمان بازنگری در شیوه­‌نامه این گزینش­‌ها فرا نرسیده است؟ وقتی که تقریبا تمام انتصابات بدون توجه به شایستگی­‌های افراد و صرفا بر اساس توصیه‌های مقامات انجام می‌شود آیا انتظاری جز این می‌توان داشت؟ آیا سال­ها انباشت ثروت و قدرت در دست برخی افراد و گروه­‌ها را صرفا می­‌توان با یک برخورد نقطه­‌ای و فردی برطرف کرد؟ و یا باید با برگشت به عقب با شیوه علوی، حرام وارد شده به زندگی افراد را حتی تا کابین همسرانشان تعقیب کرد تا ریشه عفریت فساد برکنده شود؟ و اینکه واقعا طی دهه­ های گذشته چه اتفاقاتی دست به دست هم داد تا به اینجا رسیدیم؟

به نظر می­ رسد برای اینکه آن بخشی از افکار عمومی که از حافظه تاریخی خوبی برخوردارند حرکت­‌های اخیر مبارزه با فساد را جدی تلقی کرده و صرفا حرکاتی نمایشی و قائم به فرد برای کنترل عواطف جامعه به حساب نیاورند؛ لازم است پاسخی قانع­‌کننده به سوالات فوق داده شود. فراموش نکنیم قضاوت درباره  این گونه جراحی­‌های دردناک اجتماعی در درازمدت متفاوت­‌تر از قضاوت امروزین ما بوده و نقش این گونه اقدامات در تداوم ثبات یا ایجاد بی­‌ثباتی اجتماعی و سیاسی کشور مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت.

در هر حال چه این سطح از فساد را گسترده بدانیم و چه با بازی با الفاظ و تعاریف آن را نقطه‌­ای و فردی ارزیابی کنیم باید بپذیریم که وضعیت حاضر با همه محاسن و معایبش محصول طرز تفکر و عملکرد ما در حوزه انتخاب­‌ها و انتصاب­‌ها و دادن اختیارهاست. امروزه کاملا روشن شده است که صرف ادعا و تظاهر به تقوا و انتساب به افراد نمی‌تواند تضمین­ کننده صحت عملکرد افراد در هر موقعیتی باشد و باید در این زمینه­‌ها طرحی نو در انداخت. تنها نکته­ ای که می­‌توان از درستی آن اطمینان داشت این است که سرنوشتی جز آنچه که اتفاق افتاد در انتظار این نظام اداری با وجود داشتن یک شیوه غیرشفاف و مبتنی بر توصیه افراد پرنفوذ سیاسی نخواهد بود. بنابراین لزوم تدوین طرح شفاف­سازی انتصاب­ها، ایجاد یک سیستم به جای سلیقه فردی برای تمام رده­‌های مدیریتی و اصلاح مقررات گزینش نیروی انسانی بیش از پیش احساس می­‌شود. از سوی دیگر برای تمیز کردن این شیشه لازم است از دستمال­‌های تمیزی که در نظام اداری تعداد آن­ها کم نبوده ولی در بسیاری از موارد به حاشیه رانده شده­‌اند بهره جست.

با همه این اوصاف ضمن سپاسگزاری از همین قدر پیگیری و تلاش دست اندرکاران مبارزه با فساد انتظار می­‌رود آسیب ­شناسی لازم در رابطه با طرح سوالات اساسی در هر موضوع صورت گیرد تا نتیجه این تلاش­ها در مجموع برای افکار عمومی قانع کننده و اطمینان­‌بخش باشد.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.