• پنجشنبه / ۱۲ دی ۱۳۹۸ / ۰۶:۱۶
  • دسته‌بندی: اقتصاد کلان
  • کد خبر: 98101208727
  • خبرنگار : 71641

راغفر:

پژوهشگران برای مبارزه با فقر طرح‌های واقعی ارائه دهند

راغفر

یک اقتصاددان تصریح کرد: گروه‌ها و کارشناسانی که در حوزه مبارزه با فقر و یافتن راهکارهای کاهش فقر مطالعه و پژوهش می‌کنند، پژوهش‌های دارای کیفیت و واقع‌بینی ارائه کنند که بتوان انتظار اجرایی شدن آن‌ها را داشت.

حسین راغفر، اقتصاددان در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: فقر و نابرابری از جمله مسائلی است که با توجه به تأثیرات گسترده و خطرناکی که این دو مقوله می‌توانند در مسائل مهمی همچون امنیت داشته باشند، در سیاست‌های بخش عمومی کشورها حائز اهمیت است. وجود فقر و نابرابری در هر جامعه‌ای محصول سیاست‌گذاری‌های بخش عمومی و توزیع نامناسب ثروت است و تأثیر مستقیمی در بی‌ثبات‌سازی جامعه می‌تواند داشته باشد؛ از این‌رو سیاست‌گذاران مجبورند به آثار و نتایج وجود فقر و نابرابری در جامعه توجه داشته باشند.

وی افزود: در خصوص لزوم توجه پژوهش‌های دانشگاهی ابتدا باید گفت این پژهش‌ها را نباید به دانشگاه و محیط‌های دانشگاهی محدود دانست. در اصل این وظیفه تمام مجامع علمی و کارشناسی است که به این مقولات توجه کنند. وجه ممیز این نوع پژوهش‌ها در پرداختن به مسائل و معضلات اجتماعی، دقت و کیفیت علمی آن‌هاست. این مجامع می‌توانند مسائل را از زاویه نظر علمی و بی‌طرفانه بررسی کنند و در حل معضلات کمک‌کننده باشند.

راغفر درباره اینکه چگونه می‌توان میان دستگاه‌های اجرایی و سیاست‌گذار با حوزه پژوهشی و دانشگاهی تعامل و هماهنگی کافی برقرار کرد، به گونه‌ای که مطالعات فقر در سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌های حمایتی دستگاه‌ها منعکس شود؟ گفت: ابتدا باید توجه داشت وضعیت فعلی فقر و نابرابری در جامعه محصول سیاست‌گذاری‌های خود دولت‌ها و دستگاه‌های مسئول است. سیاست‌گذاری‌های اقتصادی در سه دهه گذشته مسبب وضعیت کنونی است؛ از این رو طبیعی است که دولت‌ها و نهادهای ذی‌ربط تمایل نداشته باشند از معضلات و گرفتاری‌هایی که محصول سیستم سیاست‌گذاری خود آن‌هاست، صحبت کنند و به آن بپردازند؛ بنابراین با توجه داشتن به این واقعیت، در خصوص امکان تعامل و هماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی با حوزه پژوهشی باید گفت اگر پژوهش‌هایی که در این حوزه انجام می‌شود، هم‌راستا و منسجم باشند، به گونه‌ای که در مقابل مسائل مربوط به فقر و نابرابری رویکرد واحدی اتخاذ کند و مطالبات مشخصی را مطرح کند، در این صورت می‌توان امیدوار بود، همان تأثیر مطلوب را در پاسخگو ساختن دولت و نهادهای سیاست‌گذاری داشته باشند.

سکوت تصمیم گیران

این اقتصاددان درباره راهکار خود برای مبارزه با فقر اظهار کرد: وضعیت کنونی محصول یک رویکرد اقتصادی مشخص بود که در سال‌های گذشته در حوزه سیاست گذاری همواره دست بالا را داشته است، اما تئوریسین‌ها و اقتصاددان‌هایی که با سیاست‌ها و پیشنهادات اقتصادی خود باعث و بانی فقر و نابرابری کنونی شده‌اند، امروز سکوت کرده‌اند و مسئولیت تصمیم‌گیری‌هایشان را نمی‌پذیرند. این افراد در شرایط کنونی اساسا به مسائل و معضلات ناشی از فقر و نابرابری ورود نمی‌کنند و گویی این مسائل را مشکل خود نمی‌دانند. اما مسئله فقط این نیست. این افراد نه تنها مسئولیت کارهای خود را به عهده نمی‌گیرند، بلکه اگر پژوهش‌ها و مطالعاتی که مجامع علمی و کارشناسی که دغدغه این مسائل را دارند، دارای کوچک‌ترین ایراد و مسئله‌ای باشد، به دستاویز این افراد و جناح‌ها تبدیل می‌شود تا به تخریب و تخطئه بپردازند؛ از این‌رو لازم است گروه‌ها و کارشناسانی که در حوزه مبارزه با فقر و یافتن راهکارهای کاهش فقر مطالعه و پژوهش می‌کنند، نهایت دقت خود را به خرج دهند که خروجی این پژوهش‌ها دارای کیفیت و واقع‌بینی باشد که بتوان در سطح نهادهای سیاست‌گذاری انتظار اجرایی شدن آن‌ها را داشت.

گفتنی است، در راستای ایجاد پیوند و تعامل سازنده میان پژوهشگران حوزه‌ فقر با حوزه‌ اجرا و سیاست‌گذاری مرتبط با فقر، جشنواره تقدیر از پایان‌نامه‌ برتر دانشجویی در حوزه فقر برگزار می شود که با این اقدام مهم‌ترین آثار و دستاوردهای پژوهشی حوزه‌ فقر بررسی و شناسایی و با معرفی این آثار به حوزه‌ی سیاست‌گذاری، امکان تقویت تعامل و هم‌افزایی میان حوزه‌ پژوهش و اجرا فراهم خواهد شد.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
avatar
۱۳۹۸-۱۰-۱۳ ۰۴:۰۱

فقری که اقتصاددانان ما ندانسته سبب ساز آن شده اند ! شاید قدری عجیب باشد اما این یک واقعیت است . در نیم قرن اخیر علیرغم هزینه کرد از محل ثروت عظیم منابع نفت و گاز که به بیش از هزار ملیارد دلار می رسد ، امروز اقتصاددانی که دلسوز اقتصاد کشور است به دنبال طرحی برای برون رفت از فقری گسترده است . قبول این مطلب کمی دشوار است چرا که معمولاً سیاستمداران در مظان اتهامند . اما کمی تامل موضوع را روشن می کند . از نیم قرن پیش به آن سو در ایران ما همانند قریب به اتفاق کشور ها مالیات مردم تامین کننده بخشی کلان از بودجه بوده است اما از آن مقطع به این سو ، قضیه به ظاهر واژگون می شود و مالیات مردم بخشی محدود از بودجه دولت می شود و بخش عمده از محل فروش نفت و گاز ملی شده به مردم ایران و به مردم دیگر کشور های جهان تامین می شود . اینجا تحولی تاریخی را شاهدیم که در کشور ما ایران واقع می شود . از این زمان به بعد دولت ها در ایران به ظاهر پیوندی ضعیف به لحاظ مالی با مردم خود پیدا می کنند . چرا که رقم عمده ای که خاصل فروش از نفت و گاز کشور است جای مالیات مردم را گرفته است . مردم اگر از عدد و رقم مالیات مستقیم خود به دولت همیشه آگاه می شوند اما از رقم نوظهور ی که عمده است و به صندوق دولت ریخته می شود و آن نیز متعلق به خود مردم است آگاه نمی شوند فقط به این دلیل که اقتصاددان ما آن را درآمدی غیرمالیاتی اعلام می کند ، فقط به همین دلیل ! این همان ناتدبیری است که فقط از روی عادت و مطابق الگویی کهنه اتخاذ شده است .در آن الگو ثروت کلان و نقد مردم از منابع نفت و گاز غیر مالیاتی اعلام می شود . کاری که به گونه ای کاملاً عریان ، عاری از نو اندیشی و تدبیر و از جانب اقتصاددانان ما بوده است . اقتصاددانان رسمی ما با این نگاه خود مردم را از رقم واقعی مالیات خود به دولت بی خبر گذاشته در عمل سرپرستان ده ها ملیون خانوار ایرانی را از رقم عمده مالیاتی خود به بی خبر نگاه داشته اند و در حقیقت چشم بندی به چشم مردم زده اند . از این راه چشم ملیون ها ناظر بی مزد و مواجب که نظارت عمومی نیرومندی را شکل می دهند از نظارت بر یک جریان عظیم مالی در کشور بسته ماند و بسته می ماند . اختلاس های عظیم روی می دهد و این جاست که مرثیه کارشناسان اقتصادی ما برای فقری که در میان نشسته قدری عجیب و قابل تامل می شود .