به گزارش ایسنا، افزایش دما و شدت گرفتن فعالیت‌های انسانی در اقیانوس اطلس شمالی موجب «تغییرات ناگهانی» در زیست‌بوم‌های دریایی شده است، به‌ویژه برای نهنگ‌ها.

مطالعه‌ای تازه که در Frontiers in Marine Science منتشر شده است بررسی می‌کند که تغییرات اقلیمی چگونه بر رژیم غذایی سه گونه نهنگ «رورکوال» ساکن خلیج سن‌لارنس (GSL) اثر می‌گذارد؛ منطقه‌ای که به‌صورت فصلی برای تغذیه بسیاری از نهنگ‌ها اهمیت دارد.

با تحلیل داده‌های ۲۸ سال، کارشناسان افزایش تقسیم منابع میان نهنگ‌های فین، گوژپشت و مینک را مشاهده کردند. این یک راهبرد بوم‌شناختی است که در آن گونه‌ها، منابعی مانند غذا و فضای زیستگاهی را برای کاهش رقابت میان خود تقسیم می‌کنند تا بتوانند همزیستی کنند. به زبان ساده، نهنگ‌ها در تقسیم کردن چیزها، حسابی ماهر شده‌اند.

محققان بیش از هزار نمونه پوست از سه گونه نهنگ‌ها گردآوری کردند تا بفهمند چه می‌خورند و در شبکه غذایی در کدام جایگاه قرار دارند. این نمونه‌ها در سه بازه زمانی برداشته شد ( ۱۹۹۲-۲۰۰، ۲۰۰۱-۲۰۱۰ و ۲۰۱۱-۲۰۱۹) که با دگرگونی‌های شرایط محیطی مانند گرم‌تر شدن هوا و ذوب یخ‌ها همزمان بود.

نتایج نشان می‌دهد غذای نهنگ‌ها در GSL ممکن است رو به کاهش باشد اما نهنگ‌ها می‌توانند و شاید همین حالا رژیم غذایی خود را با طعمه‌های در دسترس تطبیق داده باشند.

به گزارش یورونیوز، شارلوت تسیه-لاریوییر، نویسنده اصلی این مطالعه می‌گوید: گونه‌های بسیار متحرک مانند نهنگ‌های باله‌دار می‌توانند برای کاهش رقابت از چندین راهبرد استفاده کنند، مثلا با تغییر زمان یا محل تغذیه یا با انتخاب طعمه‌های متفاوت در یک ناحیه تغذیه.

با گذشت زمان، همه گونه‌های بررسی‌شده به سمت رژیم‌های غذایی مبتنی بر ماهی بیشتر حرکت کردند. نهنگ‌های فین در دهه ۱۹۹۰ عمدتا از «کریل» تغذیه می‌کردند اما در دهه ۲۰۰۰ به خوردن «کپلین»، شاه‌ماهی و ماهی خال‌مخالی روی آوردند و در دهه ۲۰۱۰ به سراغ «سندلنس» و کریل شمالی رفتند.

نهنگ‌های مینک عمدتا از ماهیان «پلاجیک» تغذیه می‌کردند اما در مراحل پایانی مطالعه کریل را نیز با فراوانی بیشتری مصرف کردند، در حالی که نهنگ‌های گوژپشت طی کل دوره مطالعه بیشتر بر چند گونه ماهی مانند کپلین، شاه‌ماهی یا ماهی خال‌مخالی تکیه داشتند.

کارشناسان می‌گویند این چرخش به منابع غذایی جدید ممکن است بازتاب‌دهنده کاهش فراوانی کریل در قطب شمال باشد.

نهنگ‌ها برای سازگاری با دنیای امروز فقط در تغییر رژیم‌های غذایی و تقسیم منابع مهارت پیدا نکرده‌اند. مطالعه‌ای تازه‌ از سوی متخصصان دانشگاه «سنت اندروز» نشان داد که تغذیه با تور حبابی برای احیای نهنگ‌های گوژپشت در شمال‌شرقی اقیانوس آرام حیاتی بوده است؛ جایی که جمعیت‌ها به‌دلیل شکار به‌شدت سقوط کرده بود.

در این روش، گروهی از نهنگ‌ها با همکاری یکدیگر ابرهایی از حباب‌ها ایجاد می‌کنند که دسته‌های کوچک ماهی را در تراکم‌های بالاتر به دام می‌اندازد تا بتوانند آن‌ها را یکجا ببلعند.

دکتر ادین اوماهونی، نویسنده ارشد می‌گوید: تغذیه با تور حبابی فقط یک حقه برای خوراک‌یابی نیست بلکه شکلی از دانش مشترک است که تاب‌آوری کل جمعیت را تقویت می‌کند.

کارشناسان حیات‌وحش می‌گویند این مطالعه بر نیاز فزاینده به ادغام فرهنگ حیوانات در مدیریت دریایی تاکید دارد، به‌ویژه با شدت گرفتن اثرات انسانی بر زیست‌بوم‌های اقیانوسی.

انتهای پیام