به گزارش ایسنا ابراهیم فتاحی در مراسم اختتامیه نخستین کنفرانس بینالمللی آلودگی هوا که در سازمان هواشناسی کشور برگزار شد، اظهارکرد: با افزایش بلندمرتبه سازیها در منطقه ۲۲، میانگین سرعت بادهای محلی تهران به حدود ۱.۵ تا ۲ متر بر ثانیه کاهش یافته است.
وی در بخش دیگری از صحبتهای خود گفت: هواشناسی فقط پیشبینی بارش و آلودگی هوا نیست و تا زمانی که از خدمات هواشناسی به عنوان یک پیوست اقلیمی در طرحها و پروژهها استفاده نشود، این پروژهها به نتیجه نمیرسد.
رئیس پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو ادامه داد: جانمایی بسیاری از شهرکهای صنعتی کشور بهنحوی انجام شده است که آلایندگیهای جوی آنها وارد شهرها میشود.
فتاحی در پایان اظهارکرد: بیشتر پروژههای شکست خورده ما مربوط به آنهایی است که فاقد پیوست اقلیمی بودهاند بنابراین باید این موضوع بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد.
به گزارش روابط عمومی سازمان هواشناسی کشور، فتاحی - دبیر علمی کنفرانس - همچنین در مراسم اختتامیه بیانیه این کنفرانس را قرائت کرد و گفت: در جریان این کنفرانس، آلودگی هوا نهتنها بهعنوان یک چالش زیستمحیطی بلکه بهمثابه مسئلهای چندبعدی با پیامدهای مستقیم بر سلامت عمومی، اقتصاد، مدیریت شهری و حکمرانی محیط زیست مورد بررسی قرار گرفت.
وی افزود: مباحث مطرح شده نشان داد که مواجهه مؤثر با آلودگی هوا مستلزم عبور از رویکردهای جزیرهای و حرکت بهسوی سیاستهای یکپارچه، دادهمحور و مبتنی بر شواهد علمی است.
فتاحی ادامه داد: جمعبندی مباحث کنفرانس بر چند محور اساسی تأکید دارد که شامل «ضرورت تقویت پیوند میان پژوهشهای علمی و فرآیندهای تصمیمسازی و اجرا» و «نقش کلیدی نظام پایش، دادههای معتبر و شفافیت اطلاعات در مدیریت آلودگی هوا» است. از دیگر محورهای مورد تاکید در بیانیه این کنفرانس میتوان به «اهمیت همکاری میانبخشی میان نهادهای دولتی، بخش خصوصی، دانشگاهها و جامعه مدنی و «لزوم توجه همزمان به پیشگیری، کنترل منابع آلاینده و سازگاری با پیامدهای آلودگی هوا» اشاره کرد.
وی افزود: این کنفرانس بستری برای تبادل دانش، همافزایی تجربهها و آغاز گفتوگویی مستمر میان جامعه علمی و مدیران اجرایی فراهم کرد و بر این باور است که استمرار چنین تعاملاتی میتواند به ارتقای کیفیت سیاستها و اقدامات عملی در حوزه مدیریت آلودگی هوا منجر شود.
دبیر علمی کنفرانس ادامه داد: شرکتکنندگان کنفرانس پیشنهاد میکنند امکان شکلگیری یک کنسرسیوم ملی مدیریت آلودگی هوابا مشارکت پژوهشگاهها، پژوهشکدهها، نهادهای دانشگاهی و سایر نهادهای ذیربط مورد توجه قرار گیرد؛ کنسرسیومی که بتواند بهعنوان یک سازوکار هماهنگکننده علمی زمینه تجمیع ظرفیتهای پژوهشی، تولید دانش کاربردی و پشتیبانی علمی از فرآیندهای تصمیمسازی و اجرا در حوزه مدیریت آلودگی هوا را فراهم آورد.
فتاحی در پایان گفت: دبیرخانه کنفرانس، ضمن قدردانی از مشارکت تمامی سخنرانان و اعضای کمیته علمی، مدرسان کارگاههای آموزشی و سازمانها و نهادهای حامی بر تداوم این مسیر علمی و حرفهای تأکید میکند و امیدوار است نتایج این کنفرانس، زمینهساز همکاریهای مؤثرتر و اقدامات عملیتر در آینده باشد.
انتهای پیام
نظرات