"تضمینهای واشنگتن مبنی بر اینکه اسرائیل هر کار بکند -هرچند هم که این اقدامات ناشایست باشد- باز از آن دفاع خواهد کرد، هرگونه امید برای نتیجه بخش بودن راه حل دو کشوری را با شکست مواجه کرده است."
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، پایگاه خبری نیشن در تحلیل خود میآورد: «تلاشهای متهورانه و قاطع جان کری، وزیر امور خارجه آمریکا برای از سرگیری مذاکرات صلح میان اسرائیل و فلسطین به سمت ناکامی و شکست پیش میرود؛ همان طور که دلایل آشکاری در شکست خوردن اقدامات گذشته وجود دارد. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل و وضعیت سیاسی اسرائیل بر توجه به قلمرو اسرائیل بیش از صلح اهمیت و ارزش مینهند و اعتقاد بر این است که وضعیت سیاسی اسرائیل و خود نخستوزیر نیازی به انتخاب یکی از این دو ندارند چرا که میتوانند هردو را با هم داشته باشند.
نتانیاهو در صورتی میتواند این کار را انجام دهد که پیگیر برنامه مذاکرات صلح عادلانه با فلسطینیان باشد که از سوی بیل کلینتون و جورج بوش روسای جمهوری پیشین آمریکا حمایت میشد.
هنگامی که نتانیاهو اعلام کرد که وی و محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین باید خود را برای یک سازش و توافق ناخوشایند ناشی از مذاکرات صلح آماده کنند، منظورش چه بود؟
دلیل اینکه آنها به این عقیده و باور رسیدهاند این است که علیرغم بسیاری از اقدامات دیپلماتیک ایالات متحده که طی چند سال گذشته برای متقاعد کردن مقامهای تل آویو صورت گرفته، نباید به مقابله با قوانین بینالمللی و انکار حق فلسطینیان مبنی بر ایجاد یک کشور مستقل و حق تساوی شهروندی بپردازند. بنابراین، واشنگتن هیچگاه نباید به دنبال ترغیب اسرائیل برای انجام این کار باشد. در عوض، باید مقامهای دولت تلآویو را از این مساله مطلع کند که این چنین رفتارهایی باعث به وجود آمدن پیامدهای ناگواری میشود و در ابتدای امر ناتوانی آمریکا را در دفاع از سیاستهای مصادره زمینهای فلسطینیها توسط اسرائیل در مجامع بینالمللی و سازمان ملل به دنبال خواهد داشت.
ما نه تنها این کار را انجام ندادهایم بلکه دقیقا خلاف آن عمل کردهایم. ما به دنبال تضمین بلندمدت به دولتهای مختلف اسرائیل هستیم که به دفاع از آنها بدون توجه به آنچه که انجام میدهند، ادامه میدهیم. زمانی که جوزف بایدن، معاون باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا در مارس سال 2010 میلادی به اسرائیل رفت تا نظرات مخالف دولت واشنگتن را درقبال نقض توقف ساخت و سازها و شهرک سازیها توسط دولت تل آویو به سمع دولت نتانیاهو برساند، نتانیاهو با آن موافقت کرد و البته مقامهای اسرائیلی از لفظی تحقیرآمیز در مقابل بایدن استفاده کردند. البته بایدن در آن سفر به نتانیاهو این اطمینان را دارد که روابط میان آمریکا و اسرائیل همچنان مستحکم باقی میماند.
رئیس جمهوری آمریکا اطمینان خود را از این "ماهیت غیرقابل انکار" در مورد اتحاد میان واشنگتن و تل آویو در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل در سپتامبر 2011 اعلام داشت و بار دیگر در مارس 2012 این مساله را مورد تایید قرار داد و در جریان سفرش به اسرائیل برای بار سوم بر روی این مساله تاکید کرد. جان کری، وزیر امور خارجه آمریکا در جریان سخنرانی اخیر و پرنفوذ خود در مقابل حضار یهودی ساکن آمریکا هشدار داد که موضع دولت اسرائیل هم اکنون به سمت تبعیض نژادی پیش میرود و این امر دولت اسرائیل را به سمت مشروعیتزدایی سوق میدهد. با این حال، کری اعلام کرد که علی رغم وجود این اختلافات، آمریکا همواره پشتیبان اسرائیل خواهد ماند.
آنچه که از دیدگاه آمریکا تبعیض نژادی توسط اسرائیل انگاشته میشود، اساسا یک مغایرت و نتاقض با ارزشهای مشترک میان تلآویو و واشتگتن است که به عنوان اساس و توجیهی برای ارتباط بیسابقه میان اسرائیل و آمریکا درنظر گرفته شده است.
تضمین این است که ما همواره به دفاع از اسرائیل میپردازیم، بدون در نظر گرفتن آنچه که با منافع آمریکا در جریان دفاع و حمایت از اسرائیل مغایرت دارد. مبنی براینکه تضمین دولت آمریکا به نتانیاهو منجر به از سرگیری مذاکرات صلح نخواهد شد.
تا به امروز سیاست گذاران آمریکایی در تعهدات خود برای ایجاد کشور فلسطین به آرامی عمل کردهاند، اما حتی یک کودک شش ساله در اسرائیل نیز میتواند به شما بگوید که یکی از اعضای ارشد حزب لیکود در پارلمان اسرائیل (کنست) اخیرا اعلام کرده که سخنرانی نتانیاهو در مورد راهحل دو کشوری حساب شده و دقیق بوده است و او تمایلی برای تشکیل چنین کشوری به عنوان کشور مستقل فلسطین ندارد.
البته اگر زمانی را در اسرائیل سپری کنید، میتوانید این مساله را درک کنید که نتانیاهو به دنبال آرام کردن مخالفان خود در مورد راهحل دو کشوری است. در سرمقاله اخیر روزنامه نیویورک تایمز از قول گزارش هاآراتص روزنامه عبری زبان اسرائیل آمده است که نتانیاهو تغییر رویه داده و هم اکنون در مورد روند صلح و راهحل دو کشوری جدی عمل میکند.
اگر چنین مسالهای حقیقت داشته باشد و ناشی از توهمی، زاده از ناچاری و استیصال نباشد به نظر میرسد که مخالفان سرسخت نتانیاهو به دنبال آغاز مذاکرات اراضی با فلسطینیها براساس مرزهای 1967 هستند. اینچنین مخالفتهایی، نیرنگ و حیلهای حساب شده برای اسرائیل در از سرگیری مذاکرات با محمود عباس نیستند. اینچنین مسائلی مغایر با ملاحظات نتانیاهو در مورد یک اولویت استراتژیک یا همان کرانه باختری است که به عنوان یک قلمرو اشغال شده در نظر گرفته نمیشود بلکه یک منطقه مورد مناقشه میان اسرائیل و فلسطین است.
طرفداری دور از انتظار نتانیاهو از این اولویت استراتژیک، شاهدی است بر تشکیل "کمیسیون لِوی" که اخیرا توسط دولت تلآویو ایجاد شده و برای تعیین موضع کرانه باختری به وجود آمده است. انتخاب رئیس و اعضای این کمیسیون توسط نتانیاهو نیز این مساله را مطرح کرده که با وجود تصمیم قاطع دادگاه عدالت بینالملل، حضور نظامی اسرائیل در کرانه باختری یک اشغال به نظر نمیرسد.
انتقاد جسورانه نتانیاهو مبنی بر اینکه اوباما در سخنرانی 19 مه سال 2011 میلادی خود در ساختمان وزارت امور خارجه این کشور سیاست ایالات متحده در قبال خاورمیانه را فراموش کرده و هیچ اشارهای به مرزهای 1967 به عنوان نقطه آغازین مذاکرات قلمرو میان اسرائیل و فلسطین نکرده، تنها به واسطه الگوهای تقدم اداعای اسراییل بر مالکیت تمام سرزمینهای اشغالی قابل تشخیص است.
اوباما به خواسته نتانیاهو در سخنرانی سال 2011 خود اشاره نکرد. علاوه براین، نخست وزیر اسرائیل بار دیگر تاکید کرد که اوباما به مرزهای 1967 که از سوی جان کری پیشنهاد شده بود، اشارهای نکرده است و در حال حاضر دولت واشنگتن بار دیگر کری را برای ارائه این پیشنهاد مبنی بر توجه به مرزهای 1967 به منطقه اعزام کرده است. اینچنین رویکردی نشان دهنده تغییر احتمالی دیدگاههای نتانیاهو یا دورنمای اقدامات جان کری در نگهداشتن راهحل دوکشوری است.
"درک و نظر" آمریکایی از این مساله درپی ابتکار عمل دولت واشنگتن در شورای امنیت سازمان ملل مبنی بر تایید مرزهای 1967 بعنوان نقطه آغازین در مذاکرات قلمرو و اراضی با فلسطینیها می تواند یک نوع "تعویض بازی" باشد. امتناع آمریکا از ایجاد چنین تعهداتی به مثابه اعلام ناکامی پیش از حتی آغاز مذاکرات پیشنهادی است.»
انتهای پیام
نظرات