به عقيده كامران فاني كه سابقه چنددوره داوري را در انتخاب كتاب سال دارد، بهتر است نام داوران كتاب سال اعلام شود. كامران فاني - از مترجمان و كتاب‌شناسان پيش‌كسوت - در گفت‌وگو با خبرنگار بخش كتاب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، گفت: آن‌زمان هم كه داور بودم موافق بودم كه اسامي داوران را اعلام بكنند و گويا يك‌سال هم اين كار انجام شد و داور‌هايي كه تمايل داشتند، اسمشان را اعلام كردند و عده‌اي نيز بودند كه همچنان مي‌گفتند: نه؛ به‌همين ترتيب، اين كار بعدا هم ادامه پيدا نكرد. او متذكر شد: به‌هر حال در همه‌ جاي دنيا داورها اعلام مي‌شوند و اصولا كمتر جايزه‌اي است كه نام داورهايش را اعلام نكند، چون اين خود نوعي اعتبار براي آن جايزه هم هست. فاني درباره كم‌توجهي كه در بيست‌وچند دوره برگزاري كتاب سال نسبت به انتخاب آثاري در دو حوزه شعر و داستان (جز در چند مورد انگشت‌شمار) ازسوي برگزاركنندگان اين نهاد صورت گرفته است، خاطرنشان كرد: اصولا در تمام اين 22 دوره، ادبيات معاصر فارسي - چه رمان و چه شعر - تقريبا هميشه مورد غفلت بوده است. فاني به دلايل اين امر اشاره و تصريح كرد: از سويي به نظرم به‌خاطر تركيب داورها بوده كه فوق‌العاده در مورد آثار ادبي سخت‌گيري مي‌كردند، با توضيح اين‌كه اصولا بايد به اين توجه مي‌شد كه در آن سال چه كتاب‌هايي درآمده است؛ نه اين‌كه يك اثر ادبي را با آثار مشهور جهاني بسنجند، بعد بگويند كه اين‌ها اهميتي ندارند. يك علت هم خود وزارت ارشاد بود كه اصولا تمايلي نشان نمي‌داد، چون چند مرتبه‌اي هم طي سال‌هايي كه داور بودم، داوران به نتيجه‌اي مي‌رسيدند و مجموعه شعر يا داستاني را تصويب مي‌كردند و آن‌وقت خود وزارت ارشاد بود كه مشكل داشت، از اين جهت كه نمي‌توانستند به اين شاعر و نويسنده جايزه بدهند. او افزود: درواقع آن‌ها رسما قبول نمي‌كردند و مي‌گفتند ما نمي‌توانيم جايزه بدهيم، چون به يك معنا جايزه رسمي جمهوري اسلامي ايران است و رييس‌جمهور آن‌را مي‌دهد؛ از اين نظر خود فردي هم كه جايزه مي‌گرفت، مهم بود كه چه كسي باشد. به همين دلايل هم در طول اين دوره‌ها، جز يكي دو مورد، انتخابي درباره ادبيات معاصر ايران وجود نداشت، درحالي‌كه در زمينه ادبيات خارجي وجود داشته است. انتهاي پيام