• جمعه / ۹ اسفند ۱۳۹۸ / ۱۱:۵۵
  • دسته‌بندی: تجسمی و موسیقی
  • کد خبر: 98120906920
  • خبرنگار : 71548

نگاهی به واکنش‌های متفاوت هنرمندان در شرایط اجتماعی

هنرمندانی که با شهرشان قهرند!

هنرمندانی که با شهرشان قهرند!

یک هنرمند نقاش معتقد است «در میان دغدغه‌ هنرمندان آنچه برایم بسیار عجیب است، تمایل نداشتن نقاشان به انعکاس محیطی است که در آن زندگی می‌کنند. بسیاری از نقاشان عمرشان را در شهرها می‌گذرانند، اما کمتر دیده می‌شود که از فضای اطراف و شهری که در آن زندگی می‌کنند اثری را خلق کنند. یکی از دلایل این موضوع می‌تواند احساس بیگانگی نقاشان با محیطی باشد که در آن زندگی می‌کنند.»

علی فرامرزی، هنرمند نقاش در گفت‌وگو با ایسنا درباره‌ی نقش هنرمندان در همراهی با رویدادهای اجتماعی و تاثیر این رویدادها در آثاری که خلق می‌کنند، اظهار کرد: به طور کلی مقطع‌های تاریخی و اتفاق‌های اجتماعی، فرهنگی و ... می‌تواند به دو صورت در آثار هنرمندان انعکاس داشته باشد؛ در رویکرد نخست، انعکاس به صورت غیرمستقیم است و سال‌ها بعد منتقدان و تحلیل‌گران به این نتیجه می‌رسند که این دست از آثار در واکنش به اتفاقات آن مقطع تاریخی خلق شده‌ بودند.

او ادامه می‌دهد: گاهی هم برخی از هنرمندان دغدغه زمان خودشان را دارند، در زمان حال زندگی و سعی می‌کنند به برهه‌های تاریخی به عنوان واقعیت‌های عینی زندگی نگاه کنند و در نتیجه در آثارشان نیز به صورت ملموس‌تر و مستقیم‌تری به این مسائل می‌پردازند؛ اگرچه نگاه دوم را در عرصه هنرهای تجسمی کمتر می‌بینیم.

این هنرمند یادآور می‌شود: البته واکنش‌های مستقیم و لحظه‌ای به رویدادها در برهه‌های خاصی از زمان بیشتر دیده می‌شود. به عنوان مثال طبیعتاً در سال‌های منجر به پیروزی انقلاب و سال‌های پس از آن دغدغه‌های اجتماعی در آثار هنرمندان و نقاشان بیشتر بوده است و هرچه فاصله زمانی بیشتر شد، نمود دغدغه‌های اجتماعی در آثار هنری نیز کاهش پیدا کرد. در حال حاضر نیز انعکاس دغدغه‌های اجتماعی در آثار هنری بسیار کم شده است، البته باز هم اینگونه نیست که بگویم اصلا وجود ندارد. در جوانان این دغدغه‌ها بعضاً دیده می‌شود و برخی از هنرمندان جوان نگاه‌های اکنونی‌تری دارند. 

فرامرزی درباره علت کاهش انعکاس دغدغه‌های اجتماعی در آثار هنرهای تجسمی نیز اظهار کرد: این موضوع می‌تواند عوامل مختلفی همچون مشکلات اقتصادی و اجتماعی و مسائل شخصی و روانی داشته یا حتی به کمرنگ شدن همدلی و همزبانی در جامعه مرتبط باشد. وقتی هنرمند همدلی و همزبانی‌اش با جامعه کمتر می‌شود خواه یا ناخواه بیشتر به فضاهایی می‌پردازد که به دور از واقعیت‌های عینی هستند. البته ممکن است سال‌ها بعد این کارها تحلیل شوند و منتقدان و مفسران به این نتیجه برسند که هنرمند در آن مقطع دوست نداشته به واقعیت‌ها بپردازد یا اینکه واقعیت‌ها چندان خوشایند و قابل تحمل نبوده و به همین خاطر هم ترجیح داده است به فضاهایی غیر از واقعیت‌های عینی زندگی‌ بپردازد.   

این هنرمند نقاش افزود: در میان دغدغه‌ هنرمندان آنچه برایم بسیار عجیب است، تمایل نداشتن نقاشان به انعکاس محیطی است که در آن زندگی می‌کنند. بسیاری از نقاشان عمرشان را در شهرها می‌گذرانند، اما کمتر دیده می‌شود که از فضای اطراف و شهری که در آن زندگی می‌کنند اثری را خلق کنند. حتی در آثار ارائه‌شده در آخرین دوره از حراج تهران نیز کمتر اثری دیده می‌شد که به محیط‌ها و فضاهای شهری پرداخته باشد. 

فرامرزی خاطرنشان کرد: یکی از اصلی‌ترین دلایل این رویکرد این است که اغلب ما که در شهرهای بزرگ زندگی می‌کنیم، روستایی هستیم و دلبستگی‌مان به آن محیط‌ها بیشتر است. در نتیجه به نوعی می‌توان گفت که نسبت به محیطی که در آن زندگی می‌کنیم احساس بیگانگی داریم.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.