• شنبه / ۳۰ اسفند ۱۳۹۹ / ۰۰:۳۵
  • دسته‌بندی: ادبیات و کتاب
  • کد خبر: 99123022358
  • خبرنگار : 71626

قصه عمو نوروز و عجوزه‌خانم

قصه عمو نوروز و عجوزه‌خانم

«می‌گویند هرگاه عجوزه‌خانم و عمو نوروز به هم برسند، جهان به پایان می‌رسد.»

به گزارش ایسنا، داستان عمو نوروز (بابا نوروز) و ننه سرما، از افسانه‌های نمادین گذار سال کهنه به سال نو است که البته به روایت‌های مختلفی تا کنون سینه‌به‌سینه نقل و بعضا در سال‌های اخیر مکتوب شده است. 

علی بلوکباشی، مردم‌شناس، از قصه عمو نوروز و عجوزه‌خانم می‌گوید: «در فرهنگ مردم اصفهان، سال کهنه را به عجوزه‌ای مانند می‌کنند که چشم‌انتظار آمدن عمو نوروز، یعنی نماد سال نو است. او از یک ماه مانده به نوروز، به دارکوب‌ها و چرخ‌ریسک‌ها فرمان می‌دهد از برگ نورس درختان و شکوفه‌ها برای عمو نوروز قبای زیبایی بدوزند؛ خانه را می‌روبد و می‌شوید. می‌گویند باد و توفان اسفند نشانه خانه‌تکانیِ اوست. 

چند روز به عید مانده، بر سر شاخه‌ها بوسه می‌زند تا گل‌ها باز شوند. سفره می‌چیند، قلیان چاق می‌کند، بر پشتی‌اش تکیه می‌دهد و در انتظار مهمان عزیزش، به خواب می‌رود. سالْ نو می‌شود و عمو نوروز از راه می‌رسد. عجوزه‌خانم را در خواب می‌بیند، پُکی به قلیان می‌زند و شیرینی می‌خورد و می‌رود. عجوزه‌خانم بیدار می‌شود و درمی‌یابد که سالْ نو شده و عمو نوروز رفته‌است. اگر خود را به آب بزند، باران می‌بارد؛ اگر به خاک بیفکند، توفان برمی‌خیزد. چاره‌ای ندارد جز آن‌که صبر کند تا سال بعد. می‌گویند هرگاه عجوزه‌خانم و عمو نوروز به هم برسند، جهان به پایان می‌رسد.»

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.