سيام شهريورماه سالروز تولد فريدون مشيري، شاعر «كوچه»، است.
به گزارش خبرنگار ادبيات خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، فریدون مشیری 30 شهریورماه سال 1305 در تهران به دنیا آمد. سالهای اول و دوم تحصیلات ابتدایی را در تهران گذراند و سپس به علت مأموریت اداری پدرش به مشهد رفت و پس از چند سال دوباره به تهران آمد. او سه سال اول دبیرستان را در دارالفنون گذراند و بعد به دبیرستان اديب رفت. مشيري از همان كودكي به شعر علاقه داشت و از شعرهاي دوران دبیرستان و سالهای اوليهي دانشگاه، دفترشعري از غزل و مثنوی نوشت؛ اما آشنایی با قالبهای شعر نو، او را از ادامهی شیوهی کهن بازداشت.
فريدون مشیری كه سرودن شعر را ازدوران نوجوانی شروع کرده بود، اولین مجموعه شعرش را با نام «تشنه توفان» در سن ۲۸سالگی و با مقدمه محمدحسين شهريار وعلي دشتي در سال ۱۳۳۴ منتشر كرد. مشيري خود درباره این مجموعه گفته است: «چهارپارههایی بود که گاهی سه مصرع مساوی با یک قطعه کوتاه داشت، و هم وزن داشت، هم قافیه و هم معنا، آن زمان چندین نفر از جمله نادر نادرپور، هوشنگ ابتهاج (سایه)، سياوش كسرايي، مهدي اخوان ثالث و محمد زهري بودند که به همین سبک شعر میگفتند و همه هم شاعران نامداري شدند؛ زیرا به شعر گذشته بیاعتنا نبودند. اخوان ثالث، نادرپور و من به شعر قدیم احاطه کامل داشتیم، یعنی آثار سعدی و حافظ و فردوسی را خوانده بودیم، در مورد آنها بحث میکردیم و بر آن تکیه میکردیم.»
او همچنين توجه خاصی به موسیقی ایرانی داشت و اين دلبستگي تا جايي بود كه در سالهاي ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ عضو شورای موسیقی و شعر رادیو شد.
اين شاعر در سال ۱۳۷۷ به آلمان و آمريكا سفر كرد و در شهرهای کلن، لیمبورگ و فرانکفورت و ديگر شهر هاي ایالت آمریکا از جمله در دانشگاههای برکلی و نیوجرسی به شعرخواني پرداخت. همچنين در سال ۱۳۷۸ در سفری به سوئد در مراسم شعرخوانی در چندین شهر اين كشور به شعرخواني پرداخت.
معروفترین اثر مشيري شعر «کوچه» نام دارد که ابتدا در اردیبهشت ۱۳۳۹ در مجله «روشنفکر» منتشر شد.
عبدالحسین زرینکوب دربارهی شعر فریدون مشیری نوشته است: «در طی سالها شاعری، فریدون از میان هزاران فراز و نشیب روز، از میان هزاران شور و هیجان و رنج و درد هرروزینه آنچه را به روز تعلق دارد، به دست روزگاران میسپارد و به قلمرو افسانههای قرون روانه میکند. چهل سالی – بیش و کم – هست که او با همین زبان بیپیرایهٔ خویش، واژه واژه با همزبانان خویش همدلی دارد... زبانی خوشآهنگ، گرم و دلنواز. خالی از پیچ و خمهای بیان ادیبانه شاعران دانشگاهپرورد و در همان حال خالی از تأثیر ترجمههای شتابآمیز شعرهای آزمایشی نوراهان غرب.»
فريدون مشيري سوم آبانماه سال ۱۳۷۹ در سن ۷۴سالگی در تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) به خاك سپرده شد.
از فريدون مشيري مجموعههاي شعر «تشنه توفان»، «گناه دريا»، «نايافته»، «ابر و كوچه»، «بهار را باور كن»، «از خاموشي»، «مرواريد مهر»، «آه باران»، «از ديار آشتي»، «يك آسمان پرنده»، «تا صبح تابناك اهورايي»، «با پنج سخنسر»، «لحظهها و احساس» و «آواز آن پرنده غمگين» به چاپ رسيده است.
همچنين تعدادي مجموعه به صورت گزينهي اشعار از او به چاپ رسيده كه عبارتاند از: «پرواز با خورشيد»، «برگزيدهها»، «گزينه اشعار»، «سه دفتر»، «دلاويزترين»، «زيباي جاودانه»، «ريشه در خاك» و همچنين برگزيدهاي از كتاب اسرارالتوحيد به نام «يكسان گريستن».
انتهاي پيام
نظرات