مجتبی قیطانی در گفت‌وگو با ایسنا در حاشیه مراسم تشییع پیکر عثمان محمدپرست که روز جمعه در شهرستان خواف برگزار شد، بیان کرد: استاد عثمان محمدپرست بزرگ‌تر و عزیز همه ما بود و به دلیل مختصاتی که در هنر خود داشت و فعالیت‌های اجتماعی که انجام می‌داد، «استاد» شده بود و برای همه مردم قابل احترام بود. هنر خوب و علمی همراه با فرهنگی که ناشی از سنت و رسوم منطقه بود باعث شده بود تا شخصیت متمایزی شکل بگیرد. مقام‌هایی که استاد محمدپرست می‌نواخت، مقام‌های منطقه و از سنت موسیقی مقامی این جغرافیا برخاسته بود و فرهنگ ایلیاتی منطقه در آن دیده می‌شد.

وی تصریح کرد: هنر عثمان محمدپرست رنگ و بوی خراسان داشت و ویژگی‌های خراسانی در این هنر کاملا دیده می‌شد؛ ویژگی کویر و درد و رنج؛ مردم کویر به بهترین شکل به نمایش گذاشته می‌شد و او نماینده بسیار شایسته‌ای از موسیقی شرق خراسان بود. نوازندگی دقیق، مقام‌نوازی صحیح، بداهه نوازی بسیار علمی و منطقی در کنار شخصیت بسیار ستودنی از ویژگی‌های اصلی عثمان محمد پرست بود. جمع این ویژگی‌های هنری و اخلاقی سبب شد تا استاد برای همیشه بماند و از افتخارات خواف باشد.

قیطانی در پاسخ به سوالی درباره لزوم حفظ تجربه‌های اساتید حوزه هنر عنوان کرد: تلاش‌های لازم از نظر دولتی و مردمی شده اما مهم‌ترین نکته در حفظ این گنجینه‌ها این است که مردم باید این فرهنگ را حفظ کنند چرا که این فرهنگ، فرهنگ مردم است و فرهنگی که در راستای مردم باشد، ماندگار می‌شود. عثمان محمدپرست از این جهت که نمایشگر و نماینده مردم و فرهنگ این منطقه بود، در دل مردم ماند.

وی افزود: همچنین خوشبختانه عثمان محمدپرست توسط رسانه‌ها، سازمان‌ها، نهادهای مختلف فرهنگی و... خیلی خوب شناخته شد و به موقع او را درک کردند و روی چشم‌شان گذاشتند. در سراسر دنیا از او با احترام یاد می‌شود؛ زمانی که مستندات پرونده دوتار را به یونسکو ارائه می‌کردم، در سرآمد آثار صوت و تصویر استاد عثمان محمدپرست را به طور ویژه قرار دادیم و ۳۳ ثانیه از ۱۰ دقیقه آن پرونده به استاد اختصاص دارد و چنانچه به سابقه یونسکو و پرونده دوتار سال ۲۰۱۹ که در فهرست میراث معنوی بشر ثبت شد مراجعه شود، آن اثر عثمان محمدپرست که به طور ویژه برای همان پرونده ضبط شد قابل بررسی است.

ژنوم فرهنگی عثمان ژنوم موسیقی اصیل شرق بود

نماینده پیشین مردم خواف در مجلس نیز به ایسنا گفت: استاد محمدپرست گنجینه موسیقی ایران و از بزرگان فرهنگ ایران زمین است و با هنرمندی توانست، از تمامیت خواف و خراسان بنوازد و با تاثیر اجتماعی و حضور فعالی که در جامعه داشت، افتخارات بزرگی را برای فرهنگ خراسان و سرزمین شرق کشور کسب کرد. مردم و به‌ ویژه جوانان افتخار می‌کنند که عثمان توانست بخشی از فرهنگ خراسان بزرگ، از هرات، کابل، نیشابور، مرو تا قهستان و... را به جهان معرفی کند؛ در واقع ژنوم فرهنگی عثمان، ژنوم خراسان و موسیقی اصیل شرق بود.

غلام‌حیدر ابراهیم بای سلامی با اشاره به درگذشت عثمان محمدپرست بیان کرد: عثمان چتر بزرگ موسیقی خراسان بود بسیاری از هنرمندان و هنرپژوهان بزرگ جهان مانند جان دورین، استاد شجریان، هوشنگ جاوید، احمد شاملو، دکتر غلام‌عباس توسلی و دکتر بهروز وجدانی، این واقعیت را اشاره کرده و گفته‌اند که عثمان دارای یک مکتب و سبک خاصی است و موسیقی نوایی که او می‌نوازد و در واقع یک نوع بداهه نوازی، خلق و نوآوری در هنر خراسان است باعث شد که هنر سنتی دو تار و میراث ماندگار معنوی خراسان ثبت جهانی شود که البته در این مسیر تلاش‌های بسیار زیادی توسط افراد، سازمان‌ها و نهادها صورت گرفت.

بای سلامی افزود: عثمان محمدپرست با حضور در محافل بزرگ بین‌المللی و ملی، با ملودی‌های تلخ و شیرین خود فرهنگ اصیل خراسان را از لایه‌های تاریخ به یادگار گذاشت و توانست هنر و پرده‌های هنر را ارتقا دهد. با تلاش‌های او فرهنگ ایران و خراسان در عصر جهانی شدن و زمانی‌ که در جامعه پذیری فرهنگی جوانان نیاز به موسیقی سنتی داریم، اشاعه یافت و متعالی شد. از بابت همین موارد هم بود که عثمان مورد توجه بسیاری از هنرمندان و هنرپژوهان جهان و از همه مهم‌تر، مورد توجه مردم قرار گرفت.

وی با اشاره به بافت فرهنگی و مذهبی شهر خواف خاطرنشان کرد: موسیقی یک پدیده اجتماعی است که در همه جوامع وجود دارد و خوشبختانه با تلاش‌هایی که صورت گرفت، در دوران زندگی عثمان محمدپرست ارتباط خوبی بین او و حوزه علمیه احناف خواف برقرار شد و چندین بار بین علمای حوزه و ایشان دیدارهایی اتفاق افتاد.

انتهای پیام