يك منتقد ادبي معتقد است: رونق يافتن جايزه‌هاي شعري در گسترش كيفي شعر بسيار مؤثر مي‌تواند باشد. كاميار عابدي در گفت‌وگو با خبرنگار بخش ادب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، گفت: امروز سليقه‌هاي خاصي در جايزه‌هاي شعر حاكم است؛ در حالي كه بايد سليقه‌هاي متنوعي در عرصه جايزه شعر باشد؛ حتا در صفحات ادبي هم سليقه خاصي حاكم است؛ درحالي كه نبايد اين طور باشد. اينك كه مسؤوليت صفحه شعر مجله جهان كتاب را دارم، شعرهاي متنوعي بدون هيچ حب و بغضي منتشر مي‌شود و به نظرم صفحه چراغ شعر اين مجله به صورت منظم و سيستماتيك به شعر مي‌پردازد؛ درحالي كه در نشريات خيلي كم به صورت منظم به شعر مي‌پردازند. وي متذكر شد: در اين صفحه به تحليل شعر شاعرانه نيز پرداخته مي‌شود. اگر نشريات حرفه‌يي نيز به شعر معاصر توجه كنند و دست‌اندركاران شعر معاصر هم به صورت دقيق‌تر به جايزه‌هاي ادبي شعري بپردازند، آن وقت شاهد پيشرفت شعر و تاثير آن در مخاطب خواهيم بود. عابدي يكي از دلايل برگزار نشدن جايزه‌هاي شعري را ركود خود شعر عنوان كرد و افزود: يكي ديگر از دلايل برگزار نشدن جايزه‌هاي شعر اين است كه دست‌اندركاران ادبي هم نمي‌گذارند كه در زمينه شعر جايزه‌هايي باشد. نتيجه اين شده كه تعداد جايزه‌هاي شعر بسيار كم است كه در اين زمينه شاعران و كساني كه به نوعي به شعر فارسي علاقه‌مند هستند، بايد نهادهايي را به وجود آورند تا جايزه‌هاي شعري برگزار كنند. وي دليل اينكه به جايزه‌هاي ادبي در حوزه داستان بيشتر از شعر توجه مي‌شود را گسترش زياد ادبيات داستاني در 20 سال گذشته دانست و تصريح كرد: ادبيات داستاني از لحاظ فرم و محتوا نسبت به شعر تنوع بيشتري دارد و اين نكته‌اي انكارناپذير است كه شاعران براي رونق جايزه‌هاي شعري بايد ذات شعر را با مسؤوليت بيشتري بپذيرند و تحت تاثير موج‌بازي‌ها و جريان‌هاي مدرن و پست‌مدرن‌نما قرار نگيرند و در شعر با خود صادق باشند. انتهاي پيام