یک استاد حوزه و دانشگاه گفت: روزه و هر تکلیف الهی وقتی ارزش و اهمیت پیدا می‌کند که نیت ما عمل به فرامین الهی باشد.

حجت‌الاسلام والمسلمین حسینی در گفت‌وگو با خبرنگار دین و اندیشه خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، با بیان این‌که «خداوند روزها و ایامی را به عنوان یک فرصت ویژه به انسان‌ها برای جبران گناهان داده است» عنوان کرد: این ایام، ماه رمضان است که در تمام لحظات آن معنویت وجود دارد حتی کسانی که روزه نمی‌گیرند از این معنویت بهره می‌برند به گونه‌ای که در احادیث وارد شده که در ماه مبارک حتی خوابیدن، راه رفتن و نفس کشیدن ما نیز عبادت است.

وی با بیان این‌که «روزه برای تقوا، تعالی و مدیریت بر نفس است تا بتوانیم صفت‌های نیکو را در خود نهادینه کنیم» تاکید کرد: در ماه مبارک رمضان باید به شرایط این ماه توجه کنیم و جزء افرادی نباشیم که فقط از این ماه نخوردن و نیاشامیدن نصیب ما شود، بلکه باید به هدف و غایت این ماه عزیز دقت کنیم و به جایی برسیم که تغییر، ارتقا و تعالی را در خود احساس کنیم.

این استاد حوزه ‌و دانشگاه ادامه داد: اینکه روز عید فطر روزه گرفتن حرام است، می‌خواهد بگوید که نباید به نخوردن و نیاشامیدن خود ببالیم، بلکه آنچه اهمیت دارد توجه به دستورات الهی است. خداوند می‌خواهد با هر دستوری ما را از فضا و روابط مادی جدا کرده و به یک فضای متعالی معنوی برساند.

حسینی گفت: تعبیر حضرت زهرا(س) از روزه این است که روزه تجلی اخلاص بنده است. در روزه به عملی می‌پردازیم که هیچگونه ریایی ندارد و روزه وقتی بیشتر معنا پیدا می‌کند که ریا را کنار بگذاریم.

این استاد حوزه و دانشگاه تاکید کرد: هر روزی که از روزهای ماه مبارک رمضان می‌گذرد یک کلاس درس برای ما است. 30 دعایی که در طی این ماه تلاوت می‌کنیم تا حدی متناسب با رشد و شکوفایی روزه‌دار است که از طرف امامان معصوم به ما توصیه شده است.

وی در ادامه با اشاره به دعاهای روزانه در این ماه گفت:‌ در روز سی‌ام که پایان این ماه پربرکت است از خداوند می‌خواهیم به ما توفیق دهد که اعمال و رفتار ما یعنی فروعات دین ما با اصول دین ما درست و محکم باقی بماند و از خداوند می‌خواهیم که عقاید ما با عملمان یکی شود و هیچگاه از ریشه‌ها غافل نشویم.

حسینی در پایان گفت: روزه‌دار یعنی این که بنده و مطیع خداوند باشیم، شرط قبولی روزه ما قصد قربت است و باید به گونه‌ای این قربت را داشته باشیم که اعمال و حرکات ما فقط محدود به ماه مبارک نباشد، بلکه غیر از این ماه هم تمامی اعمال و رفتار ما برای رضای الهی باشد اگر اینگونه برخورد کنیم می‌توانیم آثار این ماه را در خود نهادینه کنیم.

انتهای پیام