یک استاد دانشگاه گفت: عوارض زیست­‌محیطی انتقال نمک سد گتوند به اطراف سد خطرناک است و باید این غده سرطانی را خشک کنیم و این سد از وضعیت فعلی خارج شود.

دکتر حسین آخانی‌سنجانی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)منطقه خوزستان، درباره مشکل سد گتوند و راهکارهای علاج‌بخشی آن، اظهارکرد: در کارگروه علاج‌یابی سدگتوند به اندازه کافی از متخصصان محیط‌ زیست استفاده نشده است.

وی افزود: باید راهکاری پیدا شود که آب­‌های شور موجود در مخزن سد تخلیه شود که به اعتقاد من بهترین راه‌حل بازشدن دریچه­‌های سد در فصولی که کشاورزی انجام نمی­‌شود، به‌ویژه در زمستان است که طی چند مرحله آب‌شور تخلیه شود. البته با انجام شست‌وشو مشکل حل می‌شود تا با تخلیه آب شور رودخانه کارون به حالت اولیه خود بازگردد.

عضو هیأت‌علمی دانشکده زیست‌شناسی دانشگاه تهران تصریح کرد: باید این کار زمانی انجام شود که از آب استفاده خاصی نشود و از سوی دیگر این آب‌شور مستقیم به دریا تخلیه شود؛ البته این راهکار هم عوارضی دارد و این نگرانی وجود دارد که اگر این آب‌شور رها شود، بخش قابل توجهی از تنوع زیستی آبزیان آسیب ببیند؛ این یک پیشنهاد است و نیاز به بررسی بیشتری دارد.

آخانی در خصوص راهکار پیشنهادی انتقال شورآبه سدگتوند به نزدیکی سد، گفت: بر اساس این راهکار قرار است نمک موجود به زمین­‌های اطراف منتقل شود؛ کارگروه علاج­یابی سد گتوند معتقد است که بخش عمده نمک موجود در تپه­‌های نمکی حل شده و اگر تمام نمک­ حل شود و آن را به مکانی دیگر در اطراف سدگتوند منتقل کنند دیگری لزومی برای تخریب سد وجود ندارد.

وی در پاسخ به این­که آیا ایجاد حوضچه­‌های نمک خطرساز نیست، بیان کرد: به‌طور قطع خطرساز است. عوارض زیست‌محیطی تخلیه این حجم نمک در مکانی دیگر غیر‌قابل پیش‌بینی است؛ انتقادی که به کارگروه علاج­‌یابی سدگتوند وارد می­‌شود این است که در این تیم به اندازه کافی از متخصصان محیط‌ زیست استفاده نشده است.­

این پژوهشگر برجسته محیط زیست­ با اشاره به اثرات مخرب کاهش میزان آب­‌های رودخانه­‌ها و تالاب­‌های خوزستان بر محیط‌زیست، عنوان کرد: در تالاب شادگان به‌دلیل کاهش آب، بسیاری از گونه­‌های آبزی از بین رفته‌اند. علاوه بر آن از بین رفتن پوشش گیاهی بر اثر شوری آب خطرات بسیاری به دنبال دارد که بروز پدیده ریزگردها یکی از تبعات آن است.

انتهای پیام