• دوشنبه / ۷ مرداد ۱۳۹۸ / ۱۴:۲۸
  • دسته‌بندی: تجسمی و موسیقی
  • کد خبر: 98050703523
  • خبرنگار : 71548

علی‌اکبر شکارچی: چون درخت به بار نشسته، خودم را تکان می‌دهم

علی‌اکبر شکارچی

علی‌اکبر شکارچی ـ نوازنده و استاد کمانچه‌نوازی ـ در مراسم رونمایی از کتاب خود، چنین اظهار کرد: تصمیم گرفتم آنچه می‌دانم را اینجا جا بگذارم و با خودم به دنیای دیگر نبرم. می‌خواهم درست همانند درختی که به بار نشسته خودم را به شدت تکان بدهم. 

به گزارش ایسنا، مراسم رونمایی از مجموعه روش نوین آموزش کمانچه‌نوازی اثر علی‌اکبر شکارچی در دو جلد و با عنوان «ارغوان» صبح روز دوشنبه (۷ مرداد ماه) در دفتر موسیقی برگزار شد. 

در ابتدای مراسم شکارچی در سخنانی ضمن تشکر از افرادی که او را در انتشار این مجموعه صوتی و تصویری همراهی کرده‌اند، اظهار کرد: انجمن موسیقی مثل یک خانواده عمل می‌کند و در عین اینکه درگیر برگزاری جشنواره‌های مختلف است، با شوق و درست همانند برادرانی که دست به دست هم داده‌اند تلاش می‌کنند برای موسیقی کشور سنگ تمام بگذارند و آنچه شایسته موسیقی کشور است را انجام بدهند. 

او با تاکید بر اهمیت توجه به آموزش در حوزه موسیقی و با بیان اینکه آموزش حیاتی‌ترین بخش موسیقی است که مرجع و منبع می‌شود، خاطرنشان کرد: من این نیاز را احساس کردم و به همین خاطر ردیف‌های میرزا عبدالله را به نام «چراغ افروخته» ضبط کردم. در مجموع تصمیم گرفتم آنچه می‌دانم را اینجا جا بگذارم و با خودم به دنیای دیگر نبرم. می‌خواهم درست همانند درختی که به بار نشسته خودم را به شدت تکان بدهم؛ چون به داشته‌ها و تجربیات خودم ایمان داشتم تصمیم گرفتم مجموعه «ارغوان» را به صورت صوتی و تصویری انجام دهم. نزدیک به ۱۰۴ میلیون، هزینه کار شده است. این پروژه نیز همانند پروژه «چراغ افروخته» در خانه ما انجام شد و با وجود تمام مشکلات و سختی‌هایی که داشتیم آنچه برای ما ماند این بود که با خوشی و خوبی توانستیم این کارها را پیش ببریم. 

شکارچی با بیان اینکه پروژه «ارغوان» ۱۰ سال به طول انجامید، درباره‌ی ساختار این مجموعه آموزشی یادآور شد: در دنیای امروز صوت و تصویر در کنار هم در حوزه آموزش حرف اول را می‌زنند و بر همین اساس هم تصمیم گرفتیم برای آموزش بهتر و باکیفیت‌تر در مجموعه «ارغوان» صوت و تصویر را در کنار هم داشته باشیم.

این نوازنده موسیقی، با بیان اینکه نیاز به آموزش موسیقی به شدت وجود دارد، یادآور شد: من ۵۰ سال تجربه آموزش دارم و آرزو می‌کنم آثار تمام استادان موسیقی ضبط شود تا برای همیشه ثبت شود و به یادگار بماند؛ البته که کار دشواری است و باید از سمت نهاد خاصی صورت بگیرد و طبیعتا نیاز به بودجه دارد.

شکارچی در ادامه صحبت‌های خود بر لزوم توجه به موسیقی نواحی و دستگاهی در عین توجه به موسیقی مدرن تاکید کرد و گفت: موسیقی از سویی دوران مدرن را می‌گذارند و همزمان موسیقی محلی و دستگاهی نیز کار خودش را می‌کند. در تمام این سال‌ها موسیقی مدرن یا نت‌نوازی و موسیقی شفاهی و دستگاهی به طور موازی آموزش داده شده‌اند و هیچ‌کدام هم نتوانستند بر دیگری غلبه کنند. من فکر می‌کنم هر دو موسیقی شیوه‌های درخشنده‌ای دارند. 

او با بیان اینکه تکنیک‌های یادگیری موسیقی دستگاهی و نواحی در یادگیری بسیار مهم است، اظهار کرد: برای خلق آثار جدید باید خلاقیت و پرورش اندیشه صورت بگیرد. ما برای داشتن خلاقیت هیچ راهی نداریم جز آنکه به سرمایه‌ای که از سال‌های گذشته با تمام فراز و نشیب‌ها به دست ما رسیده، توجه کنیم. تمام موسیقی‌های نواحی دارای اندیشه‌ نهفته‌ای هستند که هیچ کجا نمی‌توان نمونه آن را پیدا کرد. اگر از این موسیقی ایراد می‌گیریم باید بدانبم که عیب از ما است که نمی‌توانیم از این منبع درخشان و جوشان استفاده کنیم. موسیقی نواحی ما بکر و دست نخوره است و عیب از ماست که خلاق نیستیم.

شکارچی با بیان اینکه بسیاری از کسانی که نقد می‌کنند اصلا موسیقی نواحی را نشنیده‌اند، گفت: در دوران پیش از انقلاب موسیقی کاباره‌ای اوج گرفته بود، اما بعد از انقلاب به صورت کامل از بین رفت و موسیقی مردم در آن دوران از همان موسیقی قدیمی دوران قاجار که الان هیچ کسی آن را قبول ندارد، تامین شد. 

این استاد موسیقی همچنین اعلام کرد که پروژه صوتی دیگری را به‌تازگی به پایان رسانده است. در این مجموعه ۶۰ آهنگ محلی در قالب صوت و کتاب معرفی شده است. 

اهالی موسیقی روی سکوت می‌نویسند

در ادامه یونس شکرخواه، روزنامه‌نگار پیشکسوت و استاد علوم ارتباطات که برادرش فرامرز شکرخواه از شاگردان علی‌اکبر شکارچی بود، در سخنانی خطاب به خبرنگاران از لزوم داشتن نگاه عمیق به سوژه‌ها سخن گفت.

او اظهار کرد: سال‌ها روزنامه‌نگاری کردم و وقتی استاد گفت خودم را تکاندم و بعد بغض کرد، با گوشت و پوست و استخوانم حس کردم که چه بر او گذشته است. وقتی انسان حس می‌کند می‌خواهد برود، فکر می‌کند که باید چیزی از خودش به جای بگذارد. کار ما روزنامه‌نگاران با کلمه است. ما کاغذی داریم که روی آن می‌نویسیم و خودکاری که دستمان است؛ اما کار آنهایی که نت می‌نویسند و در خلوتشان می‌نوازند، کلمه نیستند و روی سکوت می‌نویسند. خوب گوش کنید. اینها می‌توانند سخت‌ترین دل‌ها را باز کنند.

شکرخواه ادامه داد: ما روزنامه‌نگاران در اکثر جهان استاد شده‌ایم خبرها را قربانی کنیم و رویدادهایی که بیرون جاری هستند، یک بار ثبت کنیم و فکر کنیم که دیگر تمام شده‌اند. بیاییم برای کارهایی از این دست، کوتاه نبینیم و آنها را در جریان ببینیم. یک بار عمیق شویم، ادای دین کنیم و به یک خبر بسنده نکنیم. ما باید دنیای سوزه‌هایمان را ببینیم و دنیا را به یک کوچه بن بست برای فردا تبدیل نکنیم. 

در ادامه حسن دولت‌آبادی که به عنوان شاعر با مجموعه «ارغوان» همکاری داشته است نیز در سخنانی یادآور شد: این روح بلند استاد شکارچی همانند مسئولیت‌پذیری انسانی است که می‌خواهد هویت ایرانی فراموش نشود. آن هم در زمانی که همه چیز را می‌توان معامله کرد و قمیت مردم هم  بسیار ارزان شده است. من در کشور خودم به آقای شکارچی افتخار کنم و می‌بینیم که این مرد فقط می‌خواهد ببخشد. افتخار می‌کنم که ایرانی‌ام، وقتی یک ایرانی مثل آقای شکارچی وجود دارد. افتخار می‌کنم جزو جامعه هنری هستم، وقتی آقای شکارچی جزو آن جامعه هنری است. بخش مهمی از عمر من گذراندن وقت در کنار افرادی مثل آقای شکارچی بوده است.

به گزارش ایسنا، مجموعه «ارغوان» شامل دو جلد کتاب و چهار دی‌وی‌دی تصویری است که تمام قطعه‌های حاضر در کتاب به صورت تصویری و با نوازندگی و آواز علی‌اکبر شکارچی و تنبک‌نوازی و همخوانی آساره شکارچی برای هنرآموزان روایت شده است.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.