• سه‌شنبه / ۱۶ دی ۱۴۰۴ / ۱۵:۵۷
  • دسته‌بندی: خراسان رضوی
  • کد خبر: 1404101610235
  • خبرنگار : 51062

گویندگی؛ از «استرس مقدس» تا تسلط بر مهارت‌های چندگانه

گویندگی؛ از «استرس مقدس» تا تسلط بر مهارت‌های چندگانه

ایسنا/خراسان رضوی یک گوینده پیشکسوت رادیو و تلویزیون، گفت: گویندگی حرفه‌ای صرفاً با صدا و تکنیک‌های صوتی تعریف نمی‌شود بلکه ادبیات، جامعه‌شناسی، روان‌شناسی، شناخت رسانه و آگاهی سیاسی از ارکان اصلی این حرفه به‌شمار می‌رود.

پرویز روحبخش در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: گویندگی مثل هر مهارت دیگری نیاز به کسب دانش دارد و نخستین اولویت در آن، ادبیات است. پس از آن، شناخت جامعه، روان انسان و اطلاعات سیاسی اهمیت پیدا می‌کند. گوینده یا مجری نباید تصور کند که تنها با صدا یا تکنیک‌های صوتی می‌تواند تأثیرگذار باشد. مسائلی مانند آراستگی ظاهری، آرامش، آکسان‌گذاری (تأکید کلامی) درست، چگونگی انتقال احساسات، تسلط بر محتوا و حتی شناخت حوزه‌ای که در آن فعالیت می‌کند، همگی نقش تعیین‌کننده دارند.

وی افزود: گویندگی در میدان‌های مختلف، تعاریف متفاوتی دارد؛ گوینده یک فروشگاه، مجری استیج، گوینده خبر یا یک برنامه‌ساز رادیویی، هرکدام نیازمند مهارت‌ها و شناخت‌های متفاوتی هستند و نمی‌توان برای همه آن‌ها نسخه واحد پیچید.

ضرورت توجه به شناخت مخاطب و بستر رسانه‌ای در گویندگی

این گوینده پیشکسوت درباره اصول اجرای اثرگذار، گفت: مجری یا گوینده نمی‌تواند اجرای اثرگذار داشته باشد مگر به درستی اشراف داشته باشد که اساسا در چه زمانی، چه روزی، کدام ساعت و برای چه مخاطبی اجرا می‌کند. شناخت مخاطب و بستر رسانه‌ای، شرط لازم برای اثرگذاری است و تا زمانی که این مؤلفه‌ها در نظر گرفته نشود، اجرای حرفه‌ای شکل نخواهد گرفت.

روحبخش با اشاره به تجربه چند دهه فعالیت خود در رسانه، اظهار کرد: از سال ۱۳۴۷ که با دکلمه اشعار فارسی وارد دبیرستان‌های مشهد شدم و آثار شاعران متقدم و معاصر را اجرا می‌کردم، تا حضور در برنامه‌های نوجوانان رادیو، برنامه‌های ادبی، برنامه‌های مرتبط با مولانا، اجرای برنامه‌های زنده و روایت خبر، همه این مراحل برای من جذاب و آموزنده بوده است.

وی افزود: تجربه روایتگری خبر در رویدادهای مهم، از جمله صحنه‌های حساس خبری، ارتباط‌های زنده، پوشش رویدادهای ملی و بین‌المللی و اجرای برنامه‌هایی که مخاطبان گسترده داشتند، بخش جدایی‌ناپذیر مسیر حرفه‌ای من بوده است.

استرس و تاثیر آن بر تمرکز و دقت گوینده

این گوینده پیشکسوت با اشاره به تفاوت‌های فعالیت در رادیو و تلویزیون، گفت: فشار و استرس برای یک گوینده نوپا می‌تواند چالش‌برانگیز باشد ولی برای یک گوینده حرفه‌ای، استرس حس نمی‌شود و اگر استرسی هم باشد از آن به عنوان «استرس مقدس» یاد می‌کنند؛ چراکه موجب تمرکز و دقت بیشتر می‌شود. در رادیو، مخاطب شما را نمی‌بیند و تنها از طریق صدا، لحن، صمیمیت گفتار و محتوا با شما ارتباط برقرار می‌کند اما در تلویزیون، نشستن، ایستادن، پوشش، حرکات و حتی نوع حضور گوینده مورد قضاوت مخاطب قرار می‌گیرد.

وی درباره تقویت مهارت‌های ذهنی و عاطفی گویندگان، خاطرنشان کرد: گویندگی مانند کوهنوردی است؛ همان‌طور که یک کوهنورد بدون تجهیزات، آموزش و راهنمای باتجربه نمی‌تواند مسیر را طی کند، گوینده نیز باید با مطالعه، آموزش مستمر و حضور در کنار استاد و مربی حرفه‌ای رشد کند. شناخت رسانه، مخاطب و ابزارهای ارتباطی در دنیای امروز یک ضرورت انکارناپذیر است.

این گوینده پیشکسوت با اشاره به شرایط معیشتی و حمایتی گویندگان، تصریح کرد: اگر فردی صرفاً با نگاه مادی وارد این حرفه شود، نمی‌تواند مسیر پیشرفت را به‌درستی طی کند. گویندگی نیازمند سال‌ها آموزش، تجربه و تولید محتواست و پس از آن، می‌توان از طریق آموزش، تربیت شاگرد، تولید آثار رسانه‌ای و فعالیت حرفه‌ای به درآمد مناسب دست یافت.

روحبخش درباره جایگاه آموزش گویندگی در نظام دانشگاهی و آکادمیک، اظهار کرد: هر مدرس، دانش، تجربه و مهارت‌های شخصی خود را به هنرجویان منتقل می‌کند و فرمول واحدی برای آموزش وجود ندارد. آنچه اهمیت دارد، خروجی این کلاس‌هاست. باید دید هنرجویان تا چه اندازه توانسته‌اند وارد عرصه حرفه‌ای شوند و در آن ماندگار بمانند. افتخار می‌کنم که برخی از شاگردانم امروز در حوزه‌های مختلف گویندگی، اجرا، خبر و حتی تدریس فعال هستند. ارزیابی کیفیت آموزش، تنها با نگاه به نتیجه و عملکرد هنرجویان ممکن است.

این گوینده پیشکسوت درباره نسل جدید گویندگان، خاطرنشان کرد: نسل جدید، چه در حوزه دوبله، چه در اجرای صحنه و چه در گویندگی رسانه، نسلی توانمند است که هم به پیشکسوتان احترام می‌گذارد و هم تلاش می‌کند بیشتر بیاموزد، بیشتر مطالعه کند و تجربه‌های تازه کسب کند.

پالایش روحی و خودشناسی؛ لازمه دست‌یابی به کمال در هنر

روحبخش با تأکید بر نقش بنیادین ادبیات در گویندگی، تصریح کرد: اولین ابزار ارتباطی گوینده با مخاطب، ادبیات است. گوینده باید نویسنده یا شاعر یا دست‌کم خواننده جدی آثار ادبی باشد. شناخت وزن شعر، متون کلاسیک، سعدی، حافظ و دیگر بزرگان ادبیات، ظرف وجودی گوینده را غنی می‌کند و این نکته‌ای است که بارها بر آن تأکید کرده‌ام.

وی خاطرنشان کرد: هنرمند پیش از ورود به هر عرصه‌ای، باید پالایش روحی و خودشناسی داشته باشد. تا زمانی که صفات اخلاقی نیکو در وجود فرد نهادینه نشود و رذائل اخلاقی از او دور نگردد، مسیر هنر و کمال به‌درستی طی نخواهد شد و این اصل، در گویندگی بیش از هنرهای دیگر اهمیت دارد.

انتهای پیام

  • در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • -لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • -«ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • - ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • - نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.

نظرات

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
لطفا عدد مقابل را در جعبه متن وارد کنید
captcha