محمد موسی‌زاده، در گفت‌وگو با ایسنا به مناسبت دهه بصیرت با بیان اینکه ایام پرباری را با ولادت امام علی(ع)، مبعث پیامبر گرامی اسلام(ص) و ششمین سالگرد شهادت حاج قاسم سلیمانی را می‌گذرانیم، اظهار کرد: در این مسیر پر فراز و نشیبی که تا امروز مردم و به خصوص جوانان طی کردند، همواره با امید و بصیرت به ارزش‌ها وفادار ماندند، به عنوان نمونه؛ در همین ایام دو مناسبت پرشور حضور میلیونی زائران در مزار شهید سلیمانی در کرمان و جشن مردمی به مناسبت ولادت امیرالمومنین(ع) را تجربه کردیم.

معاون دانشجویی و فرهنگی دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران ادامه داد: این حضور میلیونی پیامی قوی دارد؛ پیامی که نشان می‌دهد نگاه مردم نسبت به ارزش‌ها و شخصیت‌های بزرگ و نمادین کشور به چه شکل است و تا چه حد پای کار هستند و از سوی دیگر، جمعیت عظیم مؤمنان نوجوان در فضای اعتکاف، شاخصی برای نشان دادن رشد اجتماعی و فرهنگی وضعیت فعلی کشور است، البته در مقابل این تصویر، مطالباتی نیز وجود دارد که باید از مسیرهای دانشگاهی، رسمی و با رعایت اصول به پیش برود.

موسی‌زاده افزود: پیگیری مطالبات؛ با تقویت تفکر انتقادی در فضای دانشگاهی، انجام می‌شود و دانشگاه باید از یک فضای آموزشی صرف به سمت مکانی برای تقویت تفکر سیستمی و انتقادی حرکت کند، همچنین تشکل‌ها، فعالیت‌های دانشجویی و قوانین باید در چارچوب فضای علمی و آموزشی حرکت کنند تا از فعالیت‌های غیرعلمی دوری کنند.

وی تصریح کرد: شاید نقش دانشگاه در حوزه بصیرت افزایی کمرنگ بوده و لازم است با یک بازنگری جدی در رویکردهای مختلف با استناد به واقعیت‌ها؛ دستاوردها مورد بحث قرار گیرد و نقاط ضعف نیز شناسایی و مطرح شود و این باید به شکلی مستدل و منطقی انجام شود تا مبنایی برای پیشرفت معقول و هدفمند فراهم شود.

موسی‌زاده در پاسخ به اینکه نقش دانشگاه و اساتید در بصیرت افزایی چیست، گفت: استادان دانشگاه، افرادی عالم و با تجربه هستند که فراتر از تخصص و مهارت، به عنوان بدنه نخبگانی اجتماعی، نقش مهمی در بیان صریح حقایق دارند و در کنار تخصص علمی، اساتیدی که تجربه‌های سیاسی و اجتماعی خاص داشتند، به ویژه کسانی که از زمان انقلاب در جریان تحولات بودند، ظرفیت ویژه‌ای برای ارائه دیدگاه دقیق و تحلیل واضح وضعیت جامعه دارند.

وی اضافه کرد: اساتید به عنوان یک منبع تخصصی و مرجعیت اجتماعی، در فضای کشور یکی از گروه‌های قابل اعتماد هستند که در حوزه بصیرت افزایی، تکلیف اجتماعی سنگینی را به عهده دارند و هرچه کشور با بحران‌ها و چالش‌های بیشتری مواجه می‌شود، نیاز به تبیین واضح و قوی‌تری از سوی اساتید ایجاد می‌شود، همچنین این گروه به عنوان اولین مرجع اجتماعی، در بین جوانان مقبولیت بیشتری دارند و بار مسئولیت بر دوش آنان سنگین‌تر است.

موسی‌زاده افزود: البته بستر دانشگاه نیز در حوزه روشنگری، نیاز به بازبینی و تقویت بیشتر دارد، همچنین اساتید نیز در این مسیر نیازمند حمایت و فضایی مناسب برای بیان محتوا هستند و به عنوان مثال، برنامه‌هایی مانند اردوهای راهیان پیشرفت که سالیان سال است برگزار می‌شود و هر سال با قدرت بیشتری نسبت به سال قبل انجام می‌شود، دست اساتید را برای بیان دستاوردها و دفاع از پیشرفت‌ها باز می‌گذارد.

وی در پاسخ به اینکه چگونه دانشجویان مرز بین مطالبه و اغتشاش را شناسایی کنند، گفت: باید میان «اعتراض» و «اغتشاش» تمایز قائل شد. اعتراض، در مواردی که به حق باشد و مربوط به حقوق عمومی مردم باشد، نه تنها مشروع است، بلکه فضایی برای مطالبه‌گری قانونی فراهم می‌کند و حتی می‌توان این نوع اعتراض را به عنوان یک مطالبه جدی و مشروع دنبال کرد.

موسی‌زاده ادامه داد: اما اختلاف و فضای تنش‌زا چیزی متفاوت است و با نگاه به گذشته، متوجه می‌شویم که این اتفاقات به بستری آسیب‌زا برای جوانان تبدیل شده است و بنابراین، بین اعتراض و اغتشاش باید مرز مشخصی وجود داشته باشد و همچنین باید سازوکارهایی برای ابراز مطالبات در نظر گرفت تا این فرآیند در فضایی سالم و بدون آسیب به کشور و جوانان انجام شود.

وی عنوان کرد: این فضاها نباید به بستری برای تخریب یا تضعیف هویت ملی و معنوی تبدیل شوند. بسیاری از افرادی که درگیر این حوادث شدند از جهت علمی، اجتماعی و حتی اعتباری آسیب دیده‌اند، بنابراین باید با مراقبت کامل از فضای دانشگاهی و تحصیلی و احساسات جوانان این آسیب‌ها را به حداقل برسانیم.

انتهای پیام